بررسی ماهیت و چیستی ایمان کامل و خالص در شرح نهج‌البلاغه از دیدگاه ابن میثم بحرانی

نویسندگان

1 استادیار،گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران(نویسنده مسئول)

2 استادیار،گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

3 دانشجوی دکتری،گروه فلسفه و کلام اسلامی،واحد تهران مرکزی،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

doi
چکیده

ایمان دارای دو قسم:ایمان به حق که معرفت قلبی،اقرار به زبان وعمل به ارکان یعنی صبر،یقین،عدل وجهاد است. و ایمان به باطل که همان کفر بوده و شعبی دارد از جمله:وسوسه گری وکنجکاوی نابجا،ستیزه جویی و جدل، انحراف از حق، و لجاجت ودشمنی با حق و ناسازگاری و لازمه شناخت ایمان کامل نیز شناخت کفر و شک و اصول و فروعات آنها می باشد.ایمان متعلق دین و اطاعت است، وعلم دین همراه با اعتقاد والتزام عملی است. ایمان تصدیق گزاره های اسلام یعنی ایمان به خدا،علم غیب، ملائکه، حضرت رسول aو انبیاء پیشین، قرآن وکتاب الله، امامت، و معاد است، که البته مربوط به حکمت عملی واخلاقیات بوده وعلمی مسموع، که باید مطبوع ومبتنی بر فطرت باشد و ایمانی صادق است که به آنچه در نزد پروردگار است، مطمئن تر باشد ازآنچه در دست خود دارد و هدف نهایی آن کمال نفس آدمی در تصدیق توحید خداوند وتوکل است که از آن باعنوان ایمان خالص یاد می‌شود، که در این نوشتار به روش ترتیبی، موضوعی وتوصیفی به بررسی ماهیت وچیستی ایمان در شرح نهج­البلاغه ابن میثم بحرانی پرداخته شده است.