بررسی نقطهی شکست و روند تغییرات دامنه شبانهروزی دمای هوای شهر مشهد
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد هواشناسی کشاورزی، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/jsw.v0i0.40804چکیده
اختلاف دامنهی شبانهروزی دمای هوا یک متغییر هواشناسی است که نقش مؤثری در تعیین اقلیم هر منطقه دارد. این مطالعه به بررسی تغییراختلاف دامنه شبانهروزی دمای هوا در مقیاسهای سالانه، فصلی، ماهانه و روزانهی شهر مشهد پرداخته است. آزمونهایSNHT، Buishand، Pettitt، Von-Neumann و کندال-تاو برای این منظور مورداستفاده قرار گرفت. نتایج بهدستآمده از این مطالعه حاکی از وجود روند کاهشی DTR در طی 60 سال گذشته (2010-1951) در ایستگاه مشهد است. با توجه به نتایج حاصل از این مطالعه مشخص شد که شیب تغییرات در سری زمانیدامنه ی تغییرات شبانهروزی دمای هوای سالانه(DTR) کاهشی است (029/0- درجهی سانتیگراد در سال). بیشترین میزان تغییرات DTR در فصل پاییز (043/0- درجهی سانتیگراد در سال) و کمترین آن وابسته به فصل بهار (015/0- درجهی سانتیگراد در سال) است. همچنین از نیمهی دوم دههی 1980 تا 2010 همانگونه که انتظار میرفت تغییراتDTR روندی کاهشیاست. بررسی آماری اختلاف دمای حداکثر و حداقل ماهانه نیز نشان داد که در طی سالهای آماری 1951 تا 2010 DTR روندی کاهشی دارند. نقطهی شکست در این سریهای زمانی نیز همانند سریهای فصلی و سالانه در حوالی سال 1985 رخداده است. روند کاهشی اختلاف دمای شبانهروز حاکی از افزایش بیشتر دمای حداقل در برابر دمای حداکثر است. این امر میتواند بر بخش کشاورزی اثرات قابل توجهیاعمال کند. لذا در یک مدیریت صحیح کشاورزی بایستی چنین مواردی را مدنظر قرار داد.