بیماریهای روحی و روانی و شیوههای درمان آنها در نهجالبلاغه
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآنی و حدیث،واحد زنجان،دانشگاه آزاد اسلامی،زنجان،ایران
2 دانشجوی دکتری علوم قرآنی وحدیث، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان، ایران.
3 استادیار، گروه علوم تربیتی، واحد زنجان، دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران.
4 استادیار گروه علوم قرآنی و حدیث، واحد زنجان دانشگاه آزاد اسلامی، زنجان، ایران
doi
چکیده
بیماریهای روحی و روانی از جمله بیماریهایی است که توجّه به آن در جوامع امروزی مغفول مانده است. در این پژوهش برآنیم تا با روش توصیفی- تحلیلی و براساس شیوه مستندات کتابخانهای به این سوال مهم پاسخ دهیم که بیماریهای روحی و روانی در نهجالبلاغه کداماند؟ و شیوه درمان آن چگونه است؟ از این رو دامنه این پژوهش مبتنی بر امراض نفسانی ناامیدی، غفلت، عجب و کبر خواهد بود. براساس یافتههای تحقیق، بسیاری از این بیماریها در بستر دین جزو صفات ذمیمه محسوب میشود که مانع خودشناسی و معرفةالله میشود. براساس نگرش امام علی علیه السلام، منشأ ایجاد این امراض، در دو مقوله خودشناسی و خداشناسی جای دارد. به طوریکه برای درمان چهار مرض فوق، از سلاح صبر و توکل به مبدأ وجودی، اطاعت و ذکر خداوند، تدبّر در امور نظام هستی و پی بردن به عظمت پروردگار و در نهایت توجّه به آفرینش انسان از مادهای ناچیز و اساس قراردادن اصل تواضع و خشوع بهره میبرد. از رهگذر عمل به برخی تعالیم و نسخه تجویزی حضرت امیر علیه السلام، توجّه به معرفت نفس منجر به معرفةالله شده و این امراض در مسیر نیل به آرمانهای بشریت و کمال مطلوب رفع میشود.
