پاسخ پروتئین‌های کلوتو و PLP به تمرین تناوبی با شدت بالا در بافت‌های هیپوکامپ و مخچة موش‌های ماده

نویسندگان

1 گروه حرکت‌شناسی، دانشگاه مک مستر، همیلتون، کانادا

2 گروه علوم زیستی ورزش و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه علوم زیستی ورزش و سلامت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.48308/joeppa.2024.237261.1304
چکیده

زمینه و هدف:   انجام فعالیت ورزشی به‌عنوان یک روش شناخته‌شده و بدون عوارض بالقوة وابسته به مداخلات دارویی، تأثیرات مفید فراوانی بر عملکرد عصبی زیستی دارد. به‌تازگی یافته‌ها نشان داده‌اند که فعالیت ورزشی مسیرهای نورولوژیکی را در مغز افزایش می‌دهد و با افزایش نشانگرهای زیستی میلین‌ساز، می‌تواند سبب ارتقای عملکرد و سلامت مغزی شود و خطر ابتلا به بیماری‌های زوال عقلی را کاهش دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر هشت هفته تمرین تناوبی با شدت بالا بر سطوح کلوتو (تنظیم‌کنندة میلینیناسیون مجدد و بلوغ الیگودندروسیت)، PLP (پروتئین پروتئولیپید، یکی از پروتئین‌های اصلی میلین) در بافت هیپوکامپ و مخچه موش‌ها انجام گرفت.مــواد و روش‌ها:  20 موش مادة C57BL/6 (شش‌هفته‌ای با میانگین وزن 2±15 گرم) به‌طور تصادفی به دو گروه کنترل (10=n) و تمرین (10=n) تقسیم شدند. گروه تمرین در یک دورة هشت‌هفته‌ای تمرین تناوبی دودقیقه‌ای با شدت بالا با بسامد پنج جلسه در هفته شرکت داشتند. این تمرین شامل 1. پنج دقیقه گرم کردن با شدت 30-40 درصد Vmax ، 2. تمرین اصلی با شدت 80-110 درصد Vmax و بازیافت فعال با شدت 30-40 درصد Vmax و 3. سرد کردن با شدت 30-40 درصد Vmax 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرین، سطح کلوتو و PLP در بافت هیپوکامپ و مخچه با استفاده از تکنیک وسترن بلات ارزیابی شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخة 21 تجزیه‌وتحلیل شد. از آزمون تی مستقل برای بررسی تفاوت بین سطوح کلوتو و PLP در گروه تمرین و کنترل استفاده شد و سطح معناداری 05/0≥P در نظر گرفته شد.نتایـج:  یافته‌های حاضر نشان داد که غلظت کلوتو بافت هیپوکامپ در گروه تمرین افزایش یافت (01/0>P)، اما غلظت PLP در هیپوکامپ تغییری نکرد (4/0=P). همچنین غلظت کلوتو و PLP بافت مخچه در گروه تمرین نسبت به گروه کنترل افزایش یافت (به‌ترتیب 01/0>P و 05/0>P).نتیجه‌گیری:  یافته‌های ما برای نخستین بار نشان داد که تمرین تناوبی با شدت بالا سبب افزایش کلوتو در بافت هیپوکامپ شد. همچنین مشخص شد که این نوع تمرین سبب افزایش کلوتو و PLP در بافت مخچه در مقایسه با گروه کنترل شد و بنابراین شاید سطوح کلوتو و PLP را که به‌طور معمول با افزایش سن و بیماری کاهش می‌یابند، بهبود بخشد. پژوهش حاضر اثبات می‌کند که انجام فعالیت ورزشی HIIT می‌تواند به‌عنوان الگویی به‌منظور افزایش غلظت پروتئین‌های کلوتو و PLP در مغز در نظر گرفته شود که توان تأثیر مثبت بر ساختار و عملکرد مغز را دارد.