بررسی تراکم کاشت بذرهای گونههای جنگلی شمال کشور در خزانه در نهالستان پیلمبرا
نویسندگان
1 کارشناس جنگل، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان گیلان، رشت
2 کارشناس جنگل، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان گیلان، رشت
3 کارشناس جنگل، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان گیلان، رشت
4 کارشناس جنگل، مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان گیلان، رشت
5 عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات منابع طبیعی و امور دام استان گیلان، رشت
doi
10.22092/ijfpr.2002.109680چکیده
بهعلت عدم آگاهی از درصد سبز شدن و قوه نامیه بذرها، گونههای پهنبرگ بومی ایران نظیر بلوط، زبانگنجشک، افرا، نمدار و سایر گونهها معمولآً با تراکم بیشتری کاشته میشوند.بنابراین، اغلب نهالها لاغر و از نظر رشد ارتفاعی و قطری نامناسب میباشند. چنانچه با تراکم کمتر نیز کاشته شوند، بهعلت کاهش تولید نهال در واحد سطح مقرون بهصرفه نخواهند بود.جهت دستیابی به یک تراکم آرمانی با داشتن تعداد مناسب نهال در واحد سطح و افزایش کیفی نهالها، طرح حاضر به روش آماری بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار و چهار تیمار وزنی در سه سال متوالی اجرا گردید. تیمارها براساس تفکیک گونه عبارتند از: بلوط (500، 650، 800 و 950)، نمدار (100،120،140 و 160)، افرا (40 ،55،70 و 85) و زبانگنجشک (50 ،65 ،80 و 95) گرم در متر مربع. سطح هر پلات معادل 3 متر مربع (2/5×1/2) بوده است. ابتدا وزن صد دانه بذر گونههای فوقالذکر تعیین و پس از توزین بذرها هر تیمار در هر پلات پنج ردیف بذر کشت گردید که دو ردیف کناری بهعنوان بافر و فقط سه ردیف وسط هر پلات بهعنوان نهالهای مورد ارزیابی تعیین گردیدند. فاصله بین ردیفها 20 سانتیمتر و فاصله بین پلاتها و تکرارها 30 سانتیمتر بوده است. این طرح جهت دو فصل کاشت بهاره و پاییزه پیشبینی شده بود که طبق بررسیهای بهعمل آمده، فصل کاشت بهاره اغلب ناموفق ولی کشت پاییزه از موفقیت خوبی برخوردار بوده و کلیه اندازهگیریها و ارزیابیها براساس کشت پاییزه انجام گرفته است. بررسیها نشان میدهند که اختلاف معنیداری از نظر آماری میان تیمارهای مختلف برای گونههای مورد آزمایش وجود ندارد. مناسبترین تراکم، کمترین مقدار در واحد سطح یعنی 500 گرم در متر مربع برای بلوط، 100 گرم در متر مربع برای نمدار، 40 گرم در متر مربع برای افرا و 50 گرم در متر مربع برای زبانگنجشک پیشنهاد میشود.