مقایسة اثر هشت هفته تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر عامل القای هایپوکسی و عامل رشد اندوتلیال عروقی در مردان غیرفعال ورزشی دچار پیشپرفشاری خون
نویسندگان
doi
10.48308/joeppa.2024.236368.1280چکیده
زمینه و هدف: پیشپرفشاری خون یک نگرانی عمده برای سلامت عمومی است و بهطور مستقل خطر فشار خون بالا و حوادث قلبی- عروقی بعدی را افزایش میدهد و از مهمترین عوامل خطر بروز آترواسکلروزیس، نارسایی قلبی، سکتة مغزی و نارسایی کلیوی در بسیاری از کشورهاست. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تعیین اثر هشت هفته تمرین مقاومتی با محدودیت جریان خون و تمرین مقاومتی سنتی بر سطوح VEGF و HIF-1 در مردان غیرفعال ورزشی دچار پیشپرفشاری خون انجام گرفت. مواد و روشها: 36 مرد جوان غیرفعال ورزشی مبتلا به پیشپرفشاری خون داوطلب شرکت در پژوهش شدند (26/5±5/39 سال؛ 43/2±66/78 کیلوگرم؛ 29/4±91/176 سانتیمتر) و بهصورت تصادفی ساده در یکی از سه گروه کنترل (تمرین مقاومتی شدت پایین بدون محدودیت جریان خون)، گروه تمرین مقاومتی شدت پایین با محدودیت جریان خون و گروه تمرین مقاومتی سنتی (تمرین مقاومتی شدت بالا بدون محدودیت جریان خون( قرار گرفتند. برنامههای تمرینی به مدت هشت هفته (سه روز در هر هفته) انجام گرفت. تمرین مقاومتی برای گروه کنترل با شدت 30 درصد تکرار بیشینه بدون محدودیت جریان خون و برای گروه تمرینی مقاومتی شدت پایین با محدودیت جریان خون با شدت 30 درصد تکرار بیشینه و برای گروه تمرینی مقاومتی سنتی با شدت 75 درصد تکرار بیشینه انجام گرفت. 48 ساعت پیش و پس از تمرینات، فشار خون سیستولی و دیاستولی با دستگاه فشارسنج و نیز سطوح پلاسما VEGF و HIF-1a به روش الایزا اندازهگیری شد. برای ایجاد محدودیت جریان خون از کاف فشاری استفاده شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها، از نرمافزار SPSS نسخة 24 و برای بررسی طبیعی بودن توزیع دادهها از آزمون آماری شاپیروویلک و برای همگنی واریانسها از همگنی شیبهای رگرسیون و آزمون لوین استفاده شد. برای مقایسة میانگینهای درونگروهی و بینگروهی بهترتیب از آزمون آماری تی وابسته و تحلیل کوواریانس (ANCOVA) با تست تعقیبی بنفرونی استفاده شد.نتایج: افزایش معناداری در سطح پلاسما VEGF (001/0P=) و HIF-1a (001/0P=) و نیز کاهش معناداری در میزان فشار خون سیستولیک (001/0P=) و دیاستولیک (001/0P=) در دو گروه تجربی در مقایسه با گروه کنترل دیده شد.نتیجهگیری: بر اساس نتایج این پژوهش تمرینات مقاومتی با محدودیت جریان خون اثری مشابه با تمرینات مقاومتی سنتی دارد که میتوان گفت تمرینات مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بهطور ایمن و مؤثر برای بیماران پیشپرفشاری خون مفید است.