سنجش سطوح پایداری توسعه روستایی در شهرستان کرج
نویسندگان
1
2
3
4
doi
10.30490/rvt.2018.59397چکیده
پژوهش حاضر به سنجش و تعیین سطوح پایداری توسعه روستایی شهرستان کرج در سال 1390 میپردازد تا از این رهگذر، به شناختی از وضعیت موجود در این شهرستان دست یابد. بدین منظور، با استفاده از شیوههای تحلیل عاملی و تحلیل خوشهای برای ارزیابی و سطحبندی پایداری سکونتگاههای روستایی این شهرستان، سی شاخص اجتماعی، اقتصادی، زیستمحیطی، و زیرساختی بهکار گرفته میشود. با بهرهگیری از تحلیل عاملی، شاخصهای پژوهش به چهار عامل نهایی کاهش مییابد، که 32/65 درصد واریانس کل را تبیین میکنند. همچنین، نتایج تحقیق نشاندهنده وضعیت نامطلوب پایداری در سکونتگاههای منطقه مورد مطالعه است که از آن میان، بهترتیب، سطوح پایداری روستاهای فرخآباد و قزلحصار بالاتر و سطوح ناپایداری روستاهای مرادآباد و احمدآباد نیز بیش از دیگر سکونتگاههای شهرستان کرج است. در پایان، برای ارتقا و بهبود وضعیت پایداری توسعه روستایی در منطقه مورد مطالعه، سیاستهایی راهبردی در ابعاد مختلف پایداری پیشنهاد میشود.