سوبژکتیو پنهان در ابژه هنر معاصر
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای هنرهای تجسمی، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران
2 استادیار گروه نقاشی، دانشکده هنر و معماری صبا، دانشگاه باهنر، کرمان، ایران
doi
10.22059/jfava.2021.299286.666440چکیده
تعامل انسان به عنوان سوژه با هر آنچه در خارج موجوداست به عنوان ابژه، تعاملی دوسویه است که فرآیند شناخت یکی(ابژه) وابسته به وجود دیگری(سوژه) است. حضور شیء به عنوان ابژه در زندگی انسان دارای نقشهایگوناگون هست. در دوران معاصر و در پی تغییر نگرش هنرمند به جهان و واقعیتهای موجود در آن، شاهد حضور اشیاء پیشپاافتادهای در هنر هستیم که هنرمند در فعل ساختن فیزیکی آنها نقشینداشتهاست، از همینرو فرضمیشود که نقش هنرمند در شکلگیری این ابژهی هنری قابلحذفاست. هدف این مقاله که به روش تحلیلی انجامگرفته تاکید بر نقش هنرمند به عنوان سوژهی آگاه در تعیین هویت جدید این اشیاء است که منجر به دگرگونشدن نحوهی ادراک ابژه هنری میشود. برهمین اساس مقاله به این سوالات پاسخمیدهد: نقش هنرمند در تعیین این اشیاء به عنوان ابژه هنری به چه میزاناست؟ علت تغییرکنش ذهنیت هنرمند به اشیاء در دوران معاصر چیست؟ نتیجه نشانمیدهد با توجه به بحث شکلگیری آگاهی و تعامل دوسویه سوبژکیتو و ابژکتیو، ادراک اشیاء در هنر معاصر در گرو ادراک ذهنیت آگاه هنرمند هست که حذف او غیرممکناست و هنرمند با فعل"انتخابکردن" و تغییر مفهوم "ساختن" یک شیء هنری، باعث شکلگیری شیوهی جدیدی از ادراک شدهاست که ازعوامل تاثیرگذار این کنش، میتوان به شرایط اجتماعی و ظهور نظریههایی مبنی بر عدمقطعیت در پذیرش واقعیت حتمی، اشارهکرد.