فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: عامل تمایز رشد 11 (GDF11) و میوستاتین (عامل تمایز رشد 8) با بیشتر بیماری‌ها و اختلالات مزمن دوران سالمندی ارتباط دارند. با اینکه این دو عامل شباهت‌های ساختاری و مسیرهای پیام‌رسانی مشابهی دارند، اما می‌توانند نقش و عملکرد متفاوتی داشته باشند و یافته‌های موجود دربارة تأثیر آنها بر بازسازی عضلات تحلیل‌رفته طی سالمندی متناقض است. GDF11 در بازسازی عضلات اسکلتی، مقابله با تضعیف عضلانی ناشی از پیری، تنظیم هومئوستاز سوخت‌وسازی و تعادل انرژی نقش دارد. از طرف دیگر، میوستاتین که بیشتر توسط عضلات اسکلتی ترشح می‌شود، در مهار پاسخ هیپرتروفیک عضلانی (تنظیم منفی تودة عضلات) و تعدیل فرایندهای سوخت‌وسازی نقش دارد. همچنین افزایش بیان آن با چاقی و مقاومت به انسولین همبستگی دارد. با توجه به تأثیر احتمالاً مفید تمرین مقاومتی با کش الاستیک بر این متغیرها، پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر 12 هفته تمرین مقاومتی با کش الاستیک بر سطوح سرمی عامل تمایز رشد 11، میوستاتین و مقاومت به انسولین در زنان سالمند دارای اضافه وزن انجام گرفت.مواد و روش‌ها: 28 زن سالمند دارای اضافه وزن با میانگین سنی 69/4±04/74 سال و نمایة تودة بدنی 35/3±21/28 کیلوگرم بر متر مربع بر اساس معیارهای ورود به پژوهش انتخاب شدند و سپس به‌طور تصادفی در دو گروه تمرین (14 نفر) و کنترل (14 نفر) قرار گرفتند. تمرین مقاومتی با کش الاستیک به مدت 12 هفته (سه روز در هر هفته) توسط گروه تمرین اجرا شد. نمونه‌گیری خون در 24 ساعت پیش از نخستین جلسة تمرین و نیز 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرینات انجام گرفت. سطوح سرمی GDF11، میوستاتین، انسولین و گلوکز با کیت‌های معتبر آزمایشگاهی اندازه‌گیری شد. تحلیل آماری داده‌ها با آزمون آنووای دوطرفه با اندازه‌گیری‌های مکرر و با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخة 25 و در سطح معناداری کمتر از پنج‌صدم انجام گرفت.نتایج: پس از 12 هفته تمرین مقاومتی با کش الاستیک، بین دو گروه تمرین و کنترل تفاوت معناداری در متغیرهای GDF11، BMI و WHR مشاهده نشد (05/0P>)، اما سطوح سرمی میوستاتین (027/0P=)، شاخص مقاومت به انسولین (045/0P=) و درصد چربی بدن آزمودنی‌ها (023/0P=) به‌طور معناداری کاهش یافت.نتیجه‌گیری: گمان می‌رود کاهش سطح میوستاتین پس از 12 هفته تمرین مقاومتی با کش الاستیک که با کاهش مقاومت به انسولین و درصد چربی بدن آزمودنی‌ها همراه بود، می‌تواند تأثیر مثبتی بر تودة عضلانی و هومئوستاز انرژی زنان سالمندان دارای اضافه وزن داشته باشد. همچنین در پژوهش‌های آتی وابسته به GDF11 لازم است تا نوع، مدت و شدت تمرین و نیز روش‌های اندازه‌گیری با بررسی و دقت بیشتری انتخاب شوند.