اثر مکمل‌یاری بتاآلانین و تمرین متداول تکواندو بر عملکرد بی‌هوازی و هوازی در زنان تکواندوکار تمرین‌کرده

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

4 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.48308/joeppa.2024.234013.1209
چکیده

زمینه و هدف: مکمل بتاآلانین از پیش‌سازهای کارنوزین است و ممکن است با اثر تامپونی در بهبود عملکرد نقش داشته باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر یک دوره مکمل‌یاری بتاآلانین و تمرین متداول تکواندو بر عملکرد بی‌هوازی، هوازی و سوخت‌وساز سوبسترای فعالیت استقامتی در زنان تکواندوکار بود.مواد و روش‌ها: 24 نفر از دختران تکواندوکار حرفه‌ای (میانگین و انحراف معیار سن 50/2 ± 0/18 سال) از استان تهران به‌صورت داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی‌ها به دو گروه 12 نفری مکمل و دارونما بر اساس ارزیابی ترکیب بدن و سوابق تمرینی به‌صورت تصادفی تقسیم شدند. پیش‌آزمون‌ها شامل اندازه‌گیری آزمون اختصاصی هوازی (PSTT) شامل ضربات مکرر باندال تی‌چاگی با حداکثر قدرت تا زمان رسیدن به واماندگی به مدت زمان 15 دقیقه و آزمون بی‌هوازی تکواندو (FSKT) شامل پنج ست 10 ثانیه‌ای ضربات سرعتی باندال تی‌چاگی بود. همچنین سوخت‌وساز سوبسترای فعالیت استقامتی توسط گازآنالایزر سنجیده شد و فاکتورهای VCO2 ,VO2 و VO2Peak، HR و HR Peak ارزیابی شد. در حین و بلافاصله پس از اتمام آزمون میزان ادراک خستگی گرفته شد. همچنین سطح لاکتات خون با استفاده از لاکتومتر بعد از آزمون بی‌هوازی و هوازی سنجش شد. سپس روز بعد از پیش‌آزمون دریافت 28 روزة مکمل یا دارونما به مقدار پنج گرم در روز در ساعت‌های تعیین‌شده آغاز شد و بلافاصله پس از اتمام دوره آزمون‌های مربوطه مجدداً ارزیابی شد. برای مقایسة گروه‌ها از آزمون آنووای مکرر با عامل بین‌گروهی و آزمون تعقیبی بنفرونی با سطح معناداری 05/0 استفاده شد.نتایج: تفاوت معناداری بین دو گروه مکمل و دارونما در شاخص‌های عملکرد بی‌هوازی، هوازی و سوخت‌وساز سوبسترا وجود نداشت (05/0<P). با این حال، هر دو گروه (مکمل و دارونما)، در متغیرهای زمان واماندگی و تعداد مراحل رسیدن به واماندگی بهبود معنا‌داری را در پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون نشان دادند، ولی این بهبودی در گروه مکمل نسبت به کنترل معنا‌دار بود (05/0>P).نتیجه‌گیری: مکمل‌یاری بتاآلانین در طول دورة تحقیق تنها بر برخی از شاخص‌های عملکردی تأثیر داشت و احتمالاً در بلندمدت تأثیرات مشهودتری بر عملکرد ورزشکاران نخبه داشته باشد. اما این تأثیرات کم می‌تواند در ورزشکاران حرفه‌ای حائز اهمیت باشد، به هر حال برای نتیجه‌گیری قطعی، به تحقیقات بیشتری در این زمینه نیاز است.