فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: مالتیپل اسکلروزیس (MS) بیماری مزمن التهابی، خودایمنی و چندعللی است که کیفیت زندگی مبتلایان را تا حد چشمگیری کاهش می‌دهد. از آنجا که فعالیت بدنی ممکن است دارای فواید ضدالتهابی و حفاظت از آکسون در این بیماران باشد، ازاین‌رو هدف از تحقیق حاضر بررسی تأثیر فعالیت بدنی از نوع شنا بر محتوای برخی از پروتئین‌های مؤثر در میلین‌سازی بافت هیپوکمپ موش‌های صحرایی مبتلا به بیماری MS القاشده با کوپریزون است.مواد و روش‌ها: در این تحقیق 20 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با میانگین سن 12 هفته و وزن 14±230 گرم خریداری و به چهار گروه کنترل سالم، کنترل بیمار، سالم تمرین و تمرین بیمار تقسیم شدند. مدل بیماری MS با استفاده از غذای حاوی کوپریزون 5/0 درصد در تمام 12 هفته طول پروتکل تحقیق ایجاد شد. پس از تأیید القای MS از طریق آزمون روتارود، پروتکل شنا به مدت شش هفته انجام گرفت. بدین‌صورت که در هفتة اول 10 دقیقه فعالیت شنا را بدون اعمال بار انجام دادند و به‌منظور اعمال اضافه بار مدت زمان شنا در هر هفته پنج دقیقه اضافه شد. به‌منظور حفظ سازگاری‌های حاصل از فعالیت، مدت زمان فعالیت شنا در هفته‌های پنجم و ششم ثابت و 30 دقیقه در نظر گرفته شد. پس از پایان پروتکل تمرینی و انجام آزمون‌های روتارود و شاتل باکس به‌منظور بررسی حافظه و تعادل، بافت هیپوکمپ استخراج و مقادیر پروتئین‌های PLP و MBP با استفاده از روش وسترن بلات و مقدار پروتئین NGF با استفاده از روش الایزا اندازه‌گیری شد. داده‌ها به‌وسیلة آزمون آنوای یکراهه و سپس آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری کوچک‌تر از 05/0بررسی شد.نتایج: نتایج آزمون‌های شاتل باکس و روتارود نشان داد که عملکرد حافظه و حفظ تعادل در گروه بیمار دچار اختلال‌شده و متعاقب یک دوره فعالیت شنا بهبود چشمگیری یافت (001/0P<). همچنین تفاوت معناداری در نتایج آزمون‌های شاتل باکس و روتارود در گروه‌های سالم تمرین و کنترل سالم مشاهده نشد (05/0P>). نتایج نشان داد که محتوای پروتئین‌های NGF، PLP و MBP در گروه کنترل بیمار به‌صورت معنا‌دار نسبت به گروه کنترل سالم کاهش یافت (05/0P<)، همچنین مقادیر این پروتئین‌ها در گروه تمرین بیمار نسبت به گروه کنترل بیمار به‌صورت شایان توجهی افزایش نشان داد (05/0P<). نتایج نشان داد که در محتوای پروتئین‌های NGF و PLP تفاوت معناداری بین گروه‌های سالم تمرین و کنترل سالم وجود دارد (05/0P<)، درحالی‌که در محتوای پروتئین MBP تفاوت معنا‌داری بین گروه‌های سالم تمرین و کنترل سالم وجود ندارد (05/0P>).نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر احتمالاً می‌توان گفت که فعالیت ورزشی از نوع شنا با ایجاد سازگاری‌های مولکولی، تأثیرات ضدالتهابی و محافظت‌کنندة عصبی قابل توجهی دارد و می‌تواند به‌عنوان یک روش ایمن، غیردارویی و بدون عارضه برای بهبود علائم مبتلایان به MS در نظر گرفته شود.