فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پدیدارشناسی هرمنوتیکی، از جریان‏های پدیدارشناسی پساهوسرلی است که با مساعی مارتین هایدگر شکل گرفت و در آن، تمرکز از روی چگونگی قوام یافتن معنای جهان در آگاهی انسان (مسالۀ پدیدارشناسی کلاسیک) برداشته شده و به سوی رویکردی جهت آشکارگی جلوه‏ هایی از حقیقت وجود چرخش یافت. هایدگر در دورۀ دوم اندیشه‏ اش با به کار گرفتن رویکرد پدیدارشناسانۀ هرمنوتیکی در مورد آثار هنری، نقش هنر را در انکشاف حقیقت وجود مورد توجه قرار داده و در این راستا در کتاب سرآغاز کار هنری، خوانشی از نقاشیِ یک جفت کفش اثر ون‏گوگ ارایه داد. در مقالۀ حاضر رویکرد هایدگر برای خوانش نگاره‏ ای ایرانی به نام «هفت‏واد»، متعلق به کتاب شاهنامۀ طهماسبی از مکتب نگارگری تبریز صفوی، الگو قرار گرفته تا با روشی تحلیلی-تطبیقی و با تمرکز بر تحلیل موقعیت دازاین به عنوان معیار کیفیت آشکارگی عالم، امکان گشایش وجوهی مغفول از وجود فراهم آورده شود. نتیجۀ کار هموار شدن راهی است برای پدیدارشناسی هرمنوتیکی آثار نقاشی در مقام عمل، با قابلیت بسط یافتن در دیگر آثار هنری، که در مورد نگارۀ هفت‏واد، فارغ از مقصود هنرمند و زمینۀ خلق اثر، در دو بخش روایت و اجزای تصویر به کار گرفته شده و منجر به ارایۀ تاویلی منحصر به فرد از وجود گشته است.