واکاوی مفهوم معنویت در تابآوری با استفاده از آموزههای حضرت علی علیه السلام به منظور ارائه استلزامات تربیتی در نظام آموزش وپرورش
نویسندگان
1 دانشیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
3 استادیار گروه برنامه ریزی درسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران (نویسنده مسئول)
doi
چکیده
تابآوری دستیابی به تعادل از سطوح اولیه تا بالاترین سطوح زندگی در شرایط تهدیدکننده است و توفیق و نتایج مطلوب در زندگی را فراهم میکند. تابآوری میتواند به عنوان یک ساز و کار دفاعی در نظر گرفته شود که افراد را به پایداری در مواجهه با سختی ها و بهبود سلامت روان، توانمند سازد. همچنین وقتی از تابآوری، بحث میگردد، معنویت وجودی افراد نیز یکی از شاخصه های مهم شناخت تاب آوری می باشد. همچنین برخورداری از معنویت بالا به عنوان برترین حامی تابآوری میباشد و می تواند فرد را در برابر مسایل و مشکلات پیش رو پیروز گرداند. هدف این پژوهش واکاوی مفهوم معنویت در تابآوری بر اساس آموزههای امام علی علیه السلام به منظور ارائه استلزامات تربیتی در نظام آموزش و پرورش میباشد. در پژوهش حاضر، کتاب نهج البلاغه به عنوان یکی از منابع مهم معنوی در جهان اسلام مورد مطالعه و بررسی قرار گرفته است. روش پژوهش کیفی از نوع تحلیل محتوا بر مبنای نظام مقولهبندی قیاسی بوده است. یافتههای پژوهش در سه گام کدگذاری شده است. هر یک از راههای معنویت از دیدگاه نهجالبلاغه و آموزههای حضرت علی علیه السلام در چهار مولفه اصلی ارتباط با خدا، ارتباط با خود، ارتباط با خلقت و ارتباط با خلق و مولفههای فرعی تقسیمبندی شده است. این پژوهش در جستجوی آن است که با رعایت استلزامات تربیتی، پرورش تاب آوری با تکیه بر آموزه های نهج البلاغه در نظام آموزش و پرورش کشور توسعه و گسترش یابد.