تأثیر دو نوع تمرین تناوبی بر رابطة بین آمادگی قلبی-عروقی و نشانگرهای زیستی آتروژنیک با فشارخون در زنان دارای اضافهوزن و چاق
نویسندگان
1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 مرکز تحقیقات متابولیک کبد، مرکز آموزشی درمانی کودکان امام حسین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.48308/joeppa.2023.232299.1178چکیده
زمینه و هدف: چاقی و بهویژه چاقی نواحی مرکزی بدن به عوامل خطرزا در بیماریهای قلبی-عروقی همچون فشار خون و هایپرلیپیدمی وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطة فشار خون با سطوح سرمی سالوسینبتا، پروتئین شبهآنژیوپویتین نوع3، نیمرخ لیپیدی و شاخصهای آنتروپومتریک در پی هشت هفته تمرینات تناوبی با شدتهای متفاوت در زنان دارای اضافه وزن و چاق بود. مواد و روشها: در این تحقیق 30 زن غیرفعال در سه گروه دهنفری به شکل هدفمند تقسیم شدند: گروه کنترل (میانگین سنی 7/28 سال kg/m2, 29/3± 42/30=شاخص تودة بدنی)؛ گروه تمرین تناوبی با شدت متوسط (میانگین سنی 2/30 سال kg/m2, 75/3±19/31=شاخص تودة بدنی) و گروه تمرین تناوبی با شدت زیاد (میانگین سنی 9/28 سال kg/m2, 83/3 ±17/30=شاخص تودة بدنی). آزمودنیهای گروههای تمرینی، به مدت هشت هفته در تمرینات تناوبی رکاب زدن با شدتهای متفاوت شرکت داشتند. نمونهگیری 48 ساعت پیش از اولین جلسة تمرینی برای اندازهگیری مقادیر اولیه و 48 ساعت پس از آخرین جلسة تمرین بهمنظور اندازهگیری تغییرات صورت گرفت و با روش الایزا مقادیر سرمی سالوسینبتا و پروتئین شبهآنژیوپویتین نوع3 تعیین شد. از آزمونهای تحلیل واریانس عاملی و ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی داده استفاده شد. نتایج: یافتههای همبستگی بین متغیرها نشاندهندة وجود همبستگی مثبت و معناداری میان فشار خون و پروتئین شبهآنژیوپویتین نوع3، دور کمر، نسبت دور کمر به دور باسن، سالوسینبتا و همبستگی وارونه و معناداری میان فشار خون و لیپوپروتئینهای با چگالی بالا بود. پس از هشت هفته تمرین تناوبی، نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس عاملی حاکی از کاهش معنادار سطوح پروتئین شبهآنژیوپویتین نوع3، سالوسینبتا، تریگلیسیرید، وزن، دور کمر، نسبت دور کمر به قد، شاخص تودة بدنی، فشار خون سیستولی و افزایش معنادار سطوح لیپوپروتئینهای پرچگال در گروههای تمرینی است، اما در سطوح سرمی لیپوپروتئینهای کمچگال و مقادیر مربوط به فشار خون دیاستولی و نسبت دور کمر به دور باسن تغییر معناداری متعاقب مداخلات تمرینی مشاهده نشد. نتیجهگیری: انجام تمرینات تناوبی که از شدت کافی برخوردار باشند، با بهبود ترکیب بدنی و کاهش برخی پروتئینهای سرمی مرتبط با فشار خون میتواند در بهبود سطح سلامت افراد مؤثر باشد.