مطالعه تطبیقی نقشمایه موجود ترکیبی زن- پرنده در هنر ایران عصر سلجوقی با هنر تمدنهای بینالنهرین، یونان، هند و آسیای جنوبشرقی
نویسندگان
1 دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه تهران
2 گروه مجسمه سازی و نقاشی. دانشکده هنرهای تجسمی. پردیس هنرهای زیبا. دانشگاه تهران
doi
10.22059/jfava.2021.318527.666652چکیده
نقشمایه موجود ترکیبی زن-پرنده بهعنوان مخلوقی افسانه ای در طیف وسیعی از آثار هنری دوران اسلامی قابل مشاهده است. در دوران سلجوقی، این نقش مایه علاوه بر نقش بستن روی سطوح گوناگون بهصورت دوبعدی، در آثار برنزی و سفالین پیکرگون نیز به نمایش درآمده است. زن-پرنده اغلب بهصورت تک و گاه بهصورت جفت به تصویر کشیده شده و در برخی متون از آنها بهعنوان حامیانی فرا انسانی یا دربردارنده نیروهای خوشیمنی یاد شده است. با توجه به اینکه در بسیاری از پژوهش های معاصر در داخل و خارج از ایران، از این نقش با عنوان هارپی یاد شده، پرسش اصلی بدین شرح است که چه نسبتی میان مفهوم نقش زن-پرنده در دوران سلجوقی و نمونه های مشابه آن در تمدن های بینالنهرین، یونان، هند و آسیای جنوبشرقی وجود دارد. در این راستا پژوهش با تکیه بر منابع مکتوب و با روشی توصیفی- تحلیلی به تجزیهوتحلیل کیفی دادهها می پردازد. چهارچوب نظری مقاله با اتکا بر تئوری بینامتنیت شکل گرفته و هدف اصلی آن تبیین نسبت میان مفهوم نقشمایه زن-پرنده سلجوقی با پیشمتنهای موجود است. نتایج نشان می دهد که مفاهیم نهفته در این نقشمایه، برآمده از پیش متن های بین النهرینی و هندی بوده و کمتر با نمونه های مشابه یونانی ارتباط دارد؛ بنابراین استفاده از عنوان هارپی برای زن-پرنده سلجوقی، اشتباه به نظر میرسد.