تأثیر تمرینات پلایومتریک در آب با و بدون محدودیت جریان خون بر آمادگی جسمانی دختران جوان فعال

نویسندگان

1 دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران

2 دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران

3 دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، ایران

4 دانشکدة علوم ورزشی ،دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.48308/joeppa.2023.103907
چکیده

زمینه و هدف: تأثیر تمرینات پلایومتریک بر آمادگی جسمانی به‌خوبی مشخص شده است. همچنین اثر تمرینات ورزشی همراه با محدودیت جریان خون نیز بررسی شده است. ولی در مورد اثر تمرینات پلایومتریک در آب همراه با محدودیت جریان خون پژوهشی انجام نگرفته است. بنابراین پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر تمرینات پلایومتریک در آب با و بدون محدودیت جریان خون بر آمادگی جسمانی دختران جوان فعال انجام گرفت. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون بود. آزمودنی‌ها 30 دختر جوان 18 تا 30 سال فعال بودند که به‌طور تصادفی به سه گروه تمرین پلایومتریک در آب با محدودیت جریان خون (ده نفر)، تمرین پلایومتریک در آب بدون محدودیت جریان خون (ده نفر) و کنترل (ده نفر) تقسیم و جایگزین شدند. تمرین شامل شش هفته (سه جلسه در هفته) تمرینات پلایومتریک بود. شدت تمرینات (نوبت و تکرار) در گروه با محدودیت جریان خون کمتر از گروه دیگر (20 درصد یک تکرار بیشینه) در نظر گرفته شد. محدودیت جریان خون از طریق بستن باند الاستیکی به بخش فوقانی ران اعمال شد. آزمون‌های آمادگی جسمانی پیش و پس از برنامة تمرینی گرفته شد. داده‌ها با استفاده از روش آماری آنوا با اندازه‌گیری مکرر و به کمک نرم‌افزار SPSS تجزیه‌وتحلیل شد. سطح معناداری 05/0≥P در نظر گرفته شد. نتایج: بهبود معنا‌داری در درصد چربی، توان بی‌هوازی، توان انفجاری پا، سرعت و قدرت بیشینه در گروه تمرین پلایومتریک در آب با محدودیت جریان خون دیده شد (05/0≥P). در سایر متغیرهای آمادگی جسمانی شامل وزن، شاخص تودة بدن، چابکی و توان بالاتنه تفاوت معناداری بین گروه‌ها وجود نداشت (05/0<P). نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این پژوهش تمرینات پلایومتریک در آب با محدودیت جریان خون می‌تواند در بهبود درصد چربی، توان بی‌هوازی، توان انفجاری پا، سرعت و قدرت بیشینة دختران جوان فعال مؤثر باشد.