فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

  زمینه و هدف: بیماری دیابت نوع دو از شایع‌ترین بیماری‌های سوخت‌وساز شناخته‌شده در جهان و علت اصلی مرگ‌ومیر در بسیاری از کشورهاست که هر ساله افراد زیادی را درگیر می‌کند. هیپرگلیسمی مزمن ناشی از دیابت نوع دو موجب ایجاد فشار اکسایشی در مسیرهای مختلف بدن می‌شود، ازاین‌رو هدف از این پژوهش مقایسة تأثیر هشت هفته تمرین مقاومتی سنتی و تمرین مقاومتی با وزن بـدن ( TRX) بر برخی شاخص‌های اکسایشی و ضداکسایشی زنان مبتلا به دیابت نوع دو بود. مواد و روش‌ها: نمونة آماری پژوهش ۳۰ زن مبتلا به دیابت نوع دو با ردة سنی 40-55 سال بودند که به صورت هدفمند انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در سه گروه، تمرین مقاومتی (ده نفر)، گروه TRX(ده نفر)، گروه کنترل (ده نفر) قرار گرفتند. گروه‌های تجربـی، تمریـن مقاومتـی سـنتی و TRX را سـه جلسـه در هفتـه بـه مـدت هشـت هفتـه بـا شـدت 65-80 یـک تکـرار بیشـینه اجـرا کردنـد، درحالی‌که گـروه کنتـرل در هیـچ برنامـة تمرینـی در مـدت زمـان اجـرای پژوهـش شـرکت نکـرد. نمونه‌های خون سیاهرگ محیطی پیش از شـروع تمریـن و 48 سـاعت پس از آخریـن جلسـة تمریـن از همة آزمودنی‌ها گرفتـه شـد و بـرای بررسـی سـطح سـرمی شاخص‌های  SOD, GPXوMDA اســتفاده شد. در این پژوهش از آزمون t همبسته برای بررسی تفاوت‌های درون‌گروهی و از تحلیل کوواریانس با استفاده از آزمون تعقیبی بنفرونی برای بررسی تفاوت‌های بین‌گروهی استفاده شد. نتایج: نتایج نشان داد پس از هشت هفته تمرینات مقاومتی سنتی و TRX افزایش معناداری در سطوح SOD و GPX در دو گروه تجربی مشاهده شد (۰۵/۰ >P). با این همه در گروه کنترل تفاوت معناداری مشاهده نشد، همچنین مقدار MDA پس‌آزمون در مقایسه با پیش‌آزمون در هر دو گروه تمرینی مقاومتی سنتی و TRX کاهش معناداری نشان داد. نتایج تحلیل بین‌گروهی نشان داد که بین دو گروه تمرین مقاومتی و TRX بر شاخص‌های  SOD, GPXوMDA تفاوت معناداری وجود ندارد )۰۵/۰(P>. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده می‌توان گفت که احتمالاً هر دو روش تمرینی می‌توانند در بهبود شاخص‌های اکسایشی (SOD  و  GPX) و ضداکسایشی (MDA) زنان مبتلا به دیابت نوع دو مؤثر باشند.