اثربخشی آموزش سواد سلامت مبتنی بر خودمراقبتی در کاهش نشانه بیماری دیابت نوع دو
نویسندگان
1 دانشیار گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران( نویسنده مسوول)
2 دانش آموخته دکتری روان شناسی سلامت، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 استادیار گروه روان شناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
10.22038/mjms.2021.57074.3320چکیده
زمینه و هدف: دیابت به عنوان یک بیماری غیرواگیر یکی از مهمترین چالشهای سلامت انسان در جوامع امروزی است. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش سواد سلامت مبتنی بر خودمراقبتی بر کاهش نشانه بیماری دیابت نوع دو بود. روش ها: پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی با طرح پیش آزمون- پس آزمون همراه با گروه کنترل و مرحله پیگیری انجام شد. جامعه آماری را کلیه افراد مبتلا به دیابت نوع دو مراجعه کننده به مرکز تحقیقات غدد و متابولیسم دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال ۱۳۹۹ تشکیل دادند. بر اساس جدول کوهن تعداد 40 نفر به عنوان نمونه در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. به منظور جمع آوری اطلاعات تست قند خون FBS در دو مرحله پیش آزمون -پس آزمون و تست HBA1C در مرحله پیگیری روی بیماران اجرا گردید. اجرای پژوهش در مدت پنج هفته انجام شد و مداخله آموزش سواد سلامت و خودمراقبتی در گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی( ۲ جلسه در هفته) و با زمان ۹۰ دقیقه ای اجرا شد. داده های آماری با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری یک راهه و تحلیل واریانس مختلط با اندازه گیری مکررانجام شد و با نرم افزارSpss21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت یافته ها : آموزش سواد سلامت مبتنی بر خودمراقبتی در کاهش قند خون در مرحله پس آزمون در گروه بیماران گروه آزمایش مبتلا به دیابت نوع دو تاثیر معناداری داشت(p<0.01). همچنین شواهد حاکی از آن است که تاثیر آموزش سوادسلامت و خودمراقبتی برنشانه بیماری دیابتی نوع دو در طول زمان ماندگار است(p<0.01).