مطالعهی تطبیقی خوانش پسااستعماری آثار نقاشی مکتب سقاخانه ایران و گروه D در ترکیه با تکیه بر فضای سوم هومی بهابها
نویسندگان
1 1 دانشجوی دکترای تاریخ تحلیلی تطبیقی هنراسلامی، گروه هنر اسلامی، دانشکده ی هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 2 استادیار گروه نقاشی، دانشکده ی هنر، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
doi
10.22059/jfava.2020.299588.666446چکیده
فضای سوم در اندیشهی هومی کی بهابها از اندیشمندان حال حاضر حوزهی پسااستعماری، جایی است که در آن تعاملی بین استعمارگر و مستعمره و یا فرهنگهای آنان روی میدهد.در این فضا، برجسته شدن شباهتها پدیدهای نو ایجاد میکند که دورگه نامیده میشود و به صورت منسجم عناصر فرهنگی هر دوسویه را داراست که از نظر بهابها باعث جریان سازی میشود.با توجه به نقش و جایگاه مهم هنر در انتقال فرهنگها، بررسی فضای سوم و محصول آن در آثار هنری که مستقیم و یا غیر مستقیم متاثر از هنر غیرملی به عنوان یک عنصر تاثیرگذار بودهاند ضروری به نظر میرسد.فضایی که میتواند از یک سو هویت ملی را حفظ کرده و از سویی دیگر همسو با تحولات هنری پیش رود. بسط این دیدگاه موضوع پژوهش حاضر بوده و با هدف شناخت بیشتر هنر معاصر ایران و ترکیه در آثاری از مکتب سقاخانه ایران و گروه D ترکیه، به روش توصیفی-تحلیلی و رویکردی تطبیقی به انجام رسیده است.این پژوهش به دنبال پاسخگویی به این پرسش است که آیا در جنبشهای هنری معاصر در این دو کشور،فضای سوم هومی بهابها شکل گرفته است؟از نتایج این پژوهش می توان به دستیابی هر دو مکتب به فضای سوم با کمی تفاوت با یکدیگر اشاره کرد.