تأثیر سن بهرهبرداری کلنهای صنوبر و شرایط ساخت بر ویژگیهای تخته فیبر نیمه سنگین (MDF)
نویسندگان
1 بخش تحقیقات علوم چوب و فرآوردههای آن، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
2 بخش تحقیقات علوم چوب و فرآوردههای آن، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور،
3 عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور- بخش تحقیقات علوم چوب و فرآورده های آن
doi
10.22092/ijwpr.2008.117401چکیده
در این تحقیق با استفاده از سه کلن صنوبر (P.e.vernirubensis, P.e.costanzo, P.e.561.41) در دو سن 4 و 12 سالگی در سه زمان بخارزنی (5، 10 و 15 دقیقه) و سه زمان پرس (3، 4 و 5 دقیقه) و دو مقدار رزین (9 و 11 درصد) نسبت به ساخت تخته فیبر نیمه سنگین اقدام شد. میانگین طول و قطر الیاف کلنهای 4 و 12 ساله P.e.vernirubensis, P.e.costanzo, P.e.561.41 به ترتیب 751، 44/25 و 805، 76/25، 746، 23/25 و 899، 83/26 و 995، 23/29 و 902، 62/31 میکرون تعیین شد. مقاومت خمشی، مدول الاستیسیته، مقاومت چسبندگی داخلی و مقدار واکشیدگی ضخامتی تختهها پس از 2 و 24 ساعت غوطهوری بر اساس استانداردDIN تعیین شد. به طورکلی افزایش زمان بخارزنی سبب کاهش ویژگیهای خمشی و مقاومت چسبندگی داخلی تخته فیبرها شده است. همچنین با افزایش زمان پرس، مقاومت چسبندگی داخلی تختهها بهبود یافته است. افزایش مصرف چسب سبب بهبود کلیه ویژگیهای مقاومتی تخته فیبرها شده است. حداقل مقدار واکشیدگی ضخامتی نیز در زمان بخارزنی 15 دقیقه ملاحظه شد. این امر ناشی از کاهش خواص آبدوستی الیاف بوده است. ویژگیهای خمشی و مقاومت چسبندگی داخلی تخته فیبرهای ساخته شده از کلنهای 4 ساله و 12 ساله با یکدیگر اختلاف معنیداری نداشتند. تأثیر سن بهره برداری فقط بر مقدار واکشیدگی ضخامتی معنیدار بوده، به طوری که تخته فیبرهای تهیه شده از کلنهای 4 ساله نسبت به 12 ساله از مقدار واکشیدگی ضخامتی کمتری برخوردار بودند.