فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

ادراکِ نسبت میان نشانه و مفهوم عامل بسیار مهمی است که در فرآیند گذر از شناخت به بازشناخت مخاطبان، تقابل قابل توجهی را عیان ساخته و گویی دو نقش متفاوت از آن قابل استنباط است؛ آن چنان که در خلق یک اثر هنری، طراح به عنوان مخاطب اولیۀ موضوع مورد نظر، پس از گذار از شناخت ابعاد آن می‌کوشد که بیننده را به عنوان مخاطب ثانویه، در مرحله مشاهده به سوی تجربۀ بازشناختی هدایت سازد. بازشناخت، فرصتی است که نشانه در یک موقعیت بازنمایی شده و در مفاهیم جدید برای بینندۀ اثر تداعی می‌گردد. تداعی، فرآیندی تجسمی است که در آن شخص، به درک متفاوت مفاهیمی دست می‌یابد که یکدیگر را به فراخوان مشترک می‌طلبند. پژوهش حاضر با هدف معرفی انواع بازشناخت در نسبت با اصل تداعی که در راستای دگرگونی‌های دو سطح نشانه و مفهوم ایجاد می‌گردد، پرسش از چگونگی تقابل ادراک مخاطبان اثر گرافیکی از کشف و دگرگونی در نسبت با اصل تداعی و ساختار نشانه دارد؟ لذا به روش توصیفی‌-‌‌تحلیلی و با استفاده از منابع مکتوب و اسناد تصویری به شیوه کیفی، نشان می‌دهد که طراح، در راستای شناخت موضوع به دگرگون‌سازی ساختار نشانه‌ها پرداخته و قوانین تداعی نیز بیننده را به کشف و بازشناخت پیام هدایت می‌سازد.