نقش رجوع به معیارها در ایده پردازی حسن محور
نویسندگان
1 دانشگاه علم وصنعت، دانشکده معماری و شهرسازی
2 دانشگاه هنر اصفهان
3 دانشگاه تهران
4 دانش آموخته دانشگاه هنر اصفهان
doi
10.22059/jfava.2019.270791.666096چکیده
مشاهده و ادراک حسن که همان مشاهده غایتها و جلوههای کمال در بستر هر موضوع است، از جمله توانمندیهای لازم در سیر ایدهپردازیهای هنرمندی است که با دیدگاه اسلامی اقدام به هنرآفرینی میکند. پیش از این «تفکر غایتنگر» به عنوان عامل مهم در رسیدن به این توانمندی معرفی شده است؛ اما اندیشیدن تدابیر لازم و طراحی راهکارهایی جهت ساماندهی تفکر هنرمند برای رسیدن به ایدهپردازی حسنمحور، بدون آگاهی از چگونگی غایتنگر شدن تفکر امکانپذیر نیست. با نظر به مبانی معرفتشناسی اسلامی، عقل کلی نیروی تشخیص حسن از سوء است لذا پژوهش حاضر که از نوع تحقیق بنیادی است با هدف تکمیل بسترهای علمی لازم در حسنمحور شدن ایدهپردازی هنرمند بر مولفه تعقل متمرکز شده و با بهرهمندی از مبانی قرآنی و همچنین آراء علامه طباطبایی با روشهای توصیفی-تحلیلی و استدلالی نحوه سازو کار آن را در غایتنگر و حسنبین شدن تفکر هنرمند مورد پژوهش قرار میدهد. بررسیها نشان میدهد اساسا حسنمحور شدن ایده-های هنرمند مستلزم همراهی تفکر با تعقل است. تعقل هنرمند به معنای رجوع او به معیارهای حق و ارزیابی گزارهها بر مبنای این معیارهاست و هرگونه تدبیری برای ارتقاء ایده هنرمند به سمت حسنمحور شدن ناظر به اصلاح معیارها خواهد بود که حداقل در سه مرحله باید مورد توجه باشد.