بررسی انساننگاری سفال معینآباد در میان نخستین نمونههای ایرانباستان
نویسندگان
1 دانشگاه هنر اصفهان
2 دانشگاه هنر اصفهان و پژوهشگاه میراث فرهنگی
doi
10.22059/jfava.2018.258331.665948چکیده
محور این پژوهش قطعه سفالی است که در طی بررسی باستانشناسانه در معینآباد پیشوا به دست آمده که متعلق به دورة نوسنگی جدید است، بر روی این سفال نقش انسانی به تصویر کشیده شده که چنین نقشی در دیگر نقاط همزمان خود در شرقباستان تاکنون گزارش نشده و بینظیر است. این سفال از نقطهنظر کیفیت نقشمایه، بسیار قابلملاحظه است، لذا مشخصکردن هویت این نقش از نظر مفهومی دارای اهمیت ویژهای است. شباهت کلی این نقش، با دیگر نقوش بهدستآمده نسبتاً همزمان در شرقباستان در کنار تفاوتهای آنها، ار نکات مهمی است که اهمیت مطالعة هرچه دقیقتر اینگونه آثار را طلب میکند. هدف اصلی این پژوهش، معرفی، بررسی این نقش و مقایسة تطبیقی با دیگر یافتههای نسبتاً همزمان است. این داده به شیوة میدانی، یافت شده و با روش دادهافزایی کتابخانهای سعی شده که این نقشمایه را تحلیل کند و براساس نتایج به دست آمده مشخص شد که نشانهها تحتتأثیر فرهنگها، معانی متفاوتی به خود میگیرند. برای کشف حقیقت و نیتمندی هنرمند پیشازتاریخ، گزینههای خاصی را باید در نظر داشت از جمله ابعاد مکانی و زمانی منطقهای که موردنظر از آنجا پدیدار شده، بستر محل کشف شئ و در کنار آنها رابطة شئ با محیطزیست و سازندگان آن نیز بایستی کاملاً مورد توجه قرارگیرد.