خاستگاه لغزشهای ساختاری ترجمههای خطبۀهای نهجالبلاغه در برگردان مشتقات باب استفعال
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران
2 استادیار و عضو هیات علمی جامعه المصطفی العالمیه، قم، ایران.
3 سطح سه حوزه، گروه زبان وادبیات عرب، تربیت مدرس صدیقه کبری(س) قم، ایران
doi
چکیده
تاکنون ترجمههای گوناگونی از نهجالبلاغه به زبان فارسی انجام گرفته، اما بهطورکلی به دلیل کاستیهایی که در ترجمۀ زبان عربی به زبان فارسی وجود دارد، این ترجمهها مورد نقد و بررسی بسیاری از ادیبان قرار گرفتهاند. در پژوهش حاضر تلاش شده است با روش توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده از معاجم مختلف لغوی، کتابهای صرفی و نحوی و شروح نهجالبلاغه، چالشهای پیش روی مترجمان در برگردان مشتقات باب استفعال، مورد مطالعه قرار گیرد. بر این اساس، دادههای مربوط به هشت مورد از مشتقات باب استفعال از کل خطبه های نهج البلاغه انتخاب و در شش ترجمۀ فارسی نهجالبلاغه (فیض الاسلام، انصاری، شهیدی، زمانی، دشتی و آقا میرزایی) مورد بررسی و نقد قرار گرفت. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که «خطا در تشخیص ساختار فردی» و «خطا در تشخیص ساختار جمعی» از مهمترین لغزشهای ساختاری در برگردان مشتقات باب استفعال است. ازنظر کمّی نیز گزارش آماری عملکرد مترجمان در نمونههای مورد بررسی، بیانگر این است که ترجمههای شهیدی و دشتی بدون هیچ لغزشی در تشخیص ساختار فردی و همچنین در تشخیص ساختار جمعی در برگردان مشتقات باب استفعال، موفقترین ترجمه بودهاند. از آنسو، ترجمۀ فیضالاسلام تنها در تشخیص ساختار فردی، بدون هیچ لغزشی، موفقترین ترجمه بوده است.