طراحی‌حروف دیجیتال در اواخر قرن بیستم: فرصت‌ها و چالش‌ها

نویسندگان

1 استادیار/ گروه ارتباط تصویری، دانشکده هنرهای تجسمی، دانشگاه هنر اصفهان

doi
10.22059/jfava.2019.279261.666187
چکیده

طراحی‌حروف دیجیتال از دستاوردهای رشد و دگرگونی سریع فناوری‌های دیجیتال در اواخر قرن بیستم است که از آغاز در پیوند با بهینه‌سازی محدودیت‍های دستگاه‌های نمایش و چاپ پیشرفت کرد تا اینکه با آمدن قالب‌های گوناگونِ حروف دیجیتال، فرصت‌های زیباشناختی بیشتری در این حوزه پدید آمد. با وجود این، پژوهش‌های پیشین بیشتر بر محور تاریخ‌نگاری، مستند‌سازی و پژوهش‌های کاربردی استوار بوده است. مسئله اینجاست که چه فرصت‌ها و چالش‌هایی در طول تاریخ آغازینِ طراحی‌حروف دیجیتال مطرح بوده تا طراحی‌حروف با معیارهای دستگاه‌های دیجیتال هماهنگ، و نمایشِ بیشترینۀ جلوه‌های آن در قالب‌های دیجیتال ممکن شود. این نوشتار با هدف درک و دستیابی به امکانات و محدودیت‌های طراحی‌حروف دیجیتال در دوران پیدایش آن، به روش توصیفی-تحلیلی شکل گرفته تا با استناد بر داده‌های گردآوری‌شدۀ کتابخانه‌ای (تاریخی، فنی و تخصصی)، تأثیر دگرگونی‌های فناوری‌ها و نوآوری‌های دیجیتال در تاریخِ تحولات طراحی‌حروف ارزیابی شود. در نتیجه به این می‌رسد که در دستگاه‌های دیجیتال تطبیق‌پذیری حروف نمایشی با حروف چاپی، مقیاس‌پذیری در اندازه‌های دیگر، کیفیت بازنمایی و وضوح تصویر، و در قالب‌های دیجیتال هندسی‌کردن، به‌صرفه‌کردن داده‌های حروف دیجیتال و بهره‌مندی از بیشترین امکانات سنت‌های خوشنویسی از مهم‌ترین تأثیر و تأثراتی بود که طراحی‌حروف دیجیتال در قرن بیستم از دستگاه‌ها و قالب‌های دیجیتال گرفت.