ارائه مدل زیرساختی مدیریت منابع انسانی متناسب با دورکاری در سازمانهای دولتی ایران
نویسندگان
1 .استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکاه آزاد همدان
2 دانشیار گروه مدیریت دولتی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل زیرساختی مدیریت منابع انسانی متناسب با دورکاری در سازمانهای دولتی کشور انجام شده که از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع همبستگی است و بصورت پیمایشی انجام شده است. پژوهش مذکور از نوع طرحهای تحقیق آمیخته اکتشافی است. از این رو، بخش اول پژوهش بدون طرح فرضیه انجام شد. جامعه آماری این تحقیق در مرحله اول (رویکرد کیفی) بیست نفر از خبرگان و نخبگان حوزه مدیریت شامل؛ مدیران با تجربه نظام اداری و اساتید مدیریت آشنا به موضوع دورکاری است که به روش نمونه گیری گلوله برفی انتخاب شدند. از روش تحلیل مضمون برای تحلیل و کدگذاری مصاحبهها، و به کمک نرم افزار MAXQDA2 انجام شده است. پس از دستیابی به مدل،در بخش کمی پنج فرضیه تعریف و برای آزمون آنها پرسشنامهای طراحی و در اختیار کارشناسان مسئول و مدیران صفی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی ریاست جمهوری قرار گرفت. با استفاده از مدلیابی معادلات ساختاری روابط بین عناصر مدل بررسی شد. نتایج نشان میدهد؛ تمامی فرضیهها مورد تایید قرار گرفته و بین فرهنگ، فناوری و استراتژی رابطه مثبت و معنیداری برقرار است. بنابراین پیشنهاد میشود مدیران و دست اندرکاران نسبت به تقویت زیرساختهای لازم برای هر یک از مولفهها با عنایت به مضمونهای پایه و کدهای مستخرج از این پژوهش اقدام کنند و همچنین محققین آتی میتوانند با اتخاذ رویکرد استراتژیک دامنه آزمون مدل زیرساختی مدیریت منابع انسانی دورکاری را از حیث موضوعی و موضعی در سازمانهای دیگر گسترش دهند.