بررسی تأثیر پیامدهای پاندمی کرونا و تاب آوری اجتماعی در شهرستان بندرعباس

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

2 استادیار، گروه معارف اسلامی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران.

3 دانشیار گروه جامعه شناسی، واحد بوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، بوشهر، ایران

doi
10.22038/mjms.2025.80118.4619
چکیده

زمینه و هدف: پیامدهای منفی همه‌گیری کرونا، در جوامع به‌گونه‌ای است، که سبب گرفتارشدن جامعه به بحرانی فراگیر شده و تعاملات اجتماعی و برخی آداب و رسوم (فرهنگ)، تبدیل به یک بستر تسهیل کننده در گسترش این پاندمی بوده است. روش اجرا: روش این پژوهش به‌صورت ترکیبی بوده و از پرسشنامه برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. جامعه مورد مطالعه، ساکنان شهرستان بندرعباس بودند، که برای تعیین حجم نمونه، از طریق نمونه‌گیری طبقه‌بندی تصادفی و با استفاده از فرمول اصلاح شده کوکران یک نمونه آماری 384 نفری تعیین گردید. ابزارهای جمع آوری اطلاعات، عبارت بودند از فیش‌برداری به‌منظور استخراج و تدوین اطلاعات مربوط به موضوع و نیز دو پرسشنامه برای سنجش متغیرهای تحقیق، در پژوهش‌حاضر جهت سنجش‌ متغیر تاب‌آوری اجتماعی از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شده است و برای سنجش پیامدهای کرونا از پرسشنامه ادواری استفاده گردید. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد که کرونا بر تمامی ابعاد مورد بررسی پیامدها (به‌جز بعد روانی)، اختلافی معنی‌دار با میانگین استاندارد مورد نظر (نمره 3) دارد و به همین خاطر در سطح اطمینان 99 درصد می‌توان گفت، که شیوع کرونا پیامدهای اجتماعی، اقتصادی، بهداشتی، رفاهی تفریحی در شهرستان بندرعباس داشته است (P>0.05). هم‌چنین، تاب‌آوری اجتماعی و ابعاد چهارگانه آن اختلاف معنی‌داری با نمره متوسط طیف دارند و از این جهت می‌توان گفت که اختلاف سطح تاب‌آوری اجتماعی در شهرستان بندرعباس با سطح معمول اختلاف معنی‌داری دارد (P>0.05). نتیجه‌گیری: بنابراین، تاب‌آوری اجتماعی به توانایی یک سیستم برای بازیابی خود پس از وقوع یک شوک یا بحران و یا تکانه‌های یک حادثه بزرگ اشاره دارد.