بررسی اثر مولفه‌های اقتصاد مقاومتی برکنترل بیکاری در استان‌های ایران (رویکرد حداقل مربعات تعمیم یافته برآوردی)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بین‌المللی اهل‌ بیت، تهران ایران.

2 کارشناس ارشد گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بین‌المللی اهل بیت، تهران.

3 کارشناس ارشد گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بین‌المللی اهلبیت، تهران ایران.

doi
10.30497/ies.2024.243505.2119
چکیده

بیکاری یکی از معضلات کشورهای درحال‌توسعه بوده که رسید‌‌گی به ‌این معضل نیازمند برنامه­ریزی درست و همه‌جانبه ‌است. با توجه به‌تشدید تحریم‌‌‌‌های ظالمانه اقتصادی علیه ایران سیاست‌‌‌‌های اقتصاد مقاومتی جهت مقابله با شوک­ها و تکانه­‌‌‌های اقتصادی-سیاسی در دستورکار قرار گرفت. باعنایت به ‌اهمیت اقتصاد مقاومتی، اثر شاخص­‌‌‌های اقتصاد مقاومتی بر کنترل بیکاری در استان‌‌‌‌های ایران با استفاده از روش اقتصاد سنجی حداقل مربعات تعمیم­یافته برآوردی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان می­دهد که رابطه معنادار بین نرخ بیکاری با اقتصاد مردم‌محور، اقتصاد دانش‌بنیان، درون‌زایی اقتصاد، عدالت‌محوری و تداوم پیشرفت به‌عنوان مؤلفه­‌‌‌های اقتصاد مقاومتی در استان­‌‌‌های ایران وجود دارد. به ‌نحوی که درون‌‌‌‌‌زایی اقتصاد و دانش‌بنیانی اقتصاد به‌ترتیب با ضریب ۰.۶۸ و ۰.۶۱ درصد بیشترین تأثیر را در کاهش بیکاری استان‌‌‌‌های ایران دارد. بنابراین لازم است سیاست­گذاران اقتصادی و منطقه‌ای جهت کاهش بیکاری در استان­‌‌‌ها، افزایش مراکز رشد و فناوری، تجهیز و ارتقای مراکز ­مهارتی، توسعه زیرساخت‌‌‌‌های فناوری، سیاست­‌‌‌های توازن منطقه‌ای، توانمندسازی دهک‌‌‌‌های پایین درآمدی، کاهش نرخ‌‌‌‌های مالیاتی بخش تولیدی و انضباط پولی و مالی را در دستورکار خود قرار دهند.