بررسی اثر مولفههای اقتصاد مقاومتی برکنترل بیکاری در استانهای ایران (رویکرد حداقل مربعات تعمیم یافته برآوردی)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهل بیت، تهران ایران.
2 کارشناس ارشد گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهل بیت، تهران.
3 کارشناس ارشد گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه بینالمللی اهلبیت، تهران ایران.
doi
10.30497/ies.2024.243505.2119چکیده
بیکاری یکی از معضلات کشورهای درحالتوسعه بوده که رسیدگی به این معضل نیازمند برنامهریزی درست و همهجانبه است. با توجه بهتشدید تحریمهای ظالمانه اقتصادی علیه ایران سیاستهای اقتصاد مقاومتی جهت مقابله با شوکها و تکانههای اقتصادی-سیاسی در دستورکار قرار گرفت. باعنایت به اهمیت اقتصاد مقاومتی، اثر شاخصهای اقتصاد مقاومتی بر کنترل بیکاری در استانهای ایران با استفاده از روش اقتصاد سنجی حداقل مربعات تعمیمیافته برآوردی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق نشان میدهد که رابطه معنادار بین نرخ بیکاری با اقتصاد مردممحور، اقتصاد دانشبنیان، درونزایی اقتصاد، عدالتمحوری و تداوم پیشرفت بهعنوان مؤلفههای اقتصاد مقاومتی در استانهای ایران وجود دارد. به نحوی که درونزایی اقتصاد و دانشبنیانی اقتصاد بهترتیب با ضریب ۰.۶۸ و ۰.۶۱ درصد بیشترین تأثیر را در کاهش بیکاری استانهای ایران دارد. بنابراین لازم است سیاستگذاران اقتصادی و منطقهای جهت کاهش بیکاری در استانها، افزایش مراکز رشد و فناوری، تجهیز و ارتقای مراکز مهارتی، توسعه زیرساختهای فناوری، سیاستهای توازن منطقهای، توانمندسازی دهکهای پایین درآمدی، کاهش نرخهای مالیاتی بخش تولیدی و انضباط پولی و مالی را در دستورکار خود قرار دهند.