مطالعه بازنمایی شیطان در نگاره های داستان آدم (ع) و حوا
نویسندگان
1 دانشگاه هنر اصفهان
2 مربی، گروه هنر اسلامی، دانشکده صنایع دستی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/jfava.2018.258889.665957چکیده
از میان قصص قرآن قصه حضرت آدم ازجمله داستانهایی است که در دورههای مختلف نگارگری به آن پرداختهشده است. در بازنمایی این قصه توسط نگارگران شخصیتها و عناصری چون حضرت آدم و حوا، فرشتگان، شیطان، مار، طاووس و باغ تصویر شده است. در این میان شیطان بهعنوان یکی از شخصیتهای مهم این داستان با صورتهای متفاوتی چون: پیرمرد، فرشتهای با صورتی تیره، دیو و مار به تصویر درآمده است. بر همین اساس هدف تحقیق پیش رو تبیین بازنماییهای گوناگون از شیطان و یافتن ریشههای آن در متون است و در پی پاسخ به این پرسش است که چرا شیطان با صورتهای متفاوت در نگارهها ترسیمشده و ریشهی این تفاوتها به چه متون و یا تصاویری بازمیگردد. بر همین اساس با روش تاریخی- توصیفی و رویکرد تطبیقی به بررسی رابطه متون مختلف دینی و ادبی در رابطه با شیطان و ارتباط آن با بازنماییهای متفاوت این شخصیت پرداخته است. نتایج بهدستآمده حاکی از آن است که صورتهای متفاوت از شیطان ریشه در متون کهن و ادیان قبل از اسلام دارد و برخی از آنها بر اساس تفاسیر قرآن و متون عرفانی و یا دیدگاه برخی از عرفا نسبت به شیطان تصویر شده است.