حکمروایی خوب ؛ الگوی بهینه در عملکرد اقتصادی آسیای جنوب غربی
نویسندگان
1 استاد یار دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
3 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی ، واحد علوم و تحقیقات ، تهران، ایران
4 دانشیار دانشکده جغرافیا ، دانشگاه تهران، ایران
doi
10.30479/psiw.2023.18283.3192چکیده
هدف: توسعه اقتصادی، مستلزم تحولات بنیادین در ساختارهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی است. هدف این پژوهش، تبیین و تحلیل عملکرد اقتصادی کشورهای آسیای جنوب غربی، دردورة مطالعاتی (1399 – 1385)است. روش: این مقاله، به روش توصیفی – تحلیلی انجام شده و بهدنبال پاسخگویی به این سؤال است که «کشورهای آسیای جنوب غربی، در دورة مطالعاتی از لحاظ اقتصادی چه عملکردی داشتهاند؟ با این فرض که حکمروایی خوب، الگوی مناسبی برای بهبود عملکرد اقتصادی است. یافته ها: نشان داد که کشورهای آسیای جنوب غربی در دورة مطالعاتی، از لحاظ عملکرد اقتصادی، در چهار طیف خیلی خوب، خوب، متوسط، ضعیف قرار گرفتند. ناتوانی حکمرانان در مدیریت و حل فصل چالشهای، ژئوپلیتیکی، ژئواکونومیکی، ژئواستراتژیکی، ژئوکالچری و زیستمحیطی، موجب عملکرد ضعیف اقتصادی شده است. نتیجه گیری: کشورهایی که شیوه حکمرانی را مورد بهسازی، نوسازی و اصلاح قرار دادند، از عملکرد بهتر و کشورهایی که از بازنگری و ترمیم شیوة حکمرانی امتناع ورزیدند، از عملکرد اقتصادی ضعیفتری برخودار شدهاند.