فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف: میتوفاژی می­تواند به کنترل کیفیت میتوکندری کمک کند. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرین بر عوامل میتوفاژی میتوکندری در موش های صحرایی نر چاق بود.روش‌ها: در این مطالعه تجربی، 40 سر موش صحرایی نر (میانگین وزن20±120 گرم) پس از القاء چاقی با رژیم غذایی پرچرب (به مدت 10 هفته)، 8 سر موش صحرایی از گروه رژیم غذایی پرچرب (O) و 8 سر موش صحرایی گروه رژیم غذایی استاندارد (C) برای بررسی القای چاقی تشریح شدند و سایر موش‌های صحرایی چاق به‌طور تصادفی به 3 گروه کنترل چاق (OC)، تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) و تمرین تناوبی با شدت بالا (HIIT) تقسیم شدند. HIIT شامل 10 مرتبه‌ فعالیت 4 دقیقه‌ای با شدت 90-85 درصد VO2max و دفعه های استراحت فعال 2 دقیقه‌ای و برنامه MICT نیز 5 جلسه در هر هفته با شدت 70-65 درصد VO2max به مدت 12 هفته اجرا شد. سطوح bcl2 و پارکین با استفاده از روش الکتروفورز ژل و وسترن بلات اندازه­گیری شد. داده­ها با استفاده از آزمون‌های تحلیل واریانس یک‌طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنا‌داری 05/0P≤  تجزیه و تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد هر دو مداخله تمرین HIIT و MICT به افزایش معنا دار bcl2 و پارکین عضله نعلی نسبت به گروه کنترل منجر شدند (05/0P<). تفاوت معنا‌داری بین دو گروه HIIT و MICT در سطوح  bcl2و پارکین رت‌های چاق وجود نداشت (05/0<P).نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج، به نظر می‌رسد که HIIT و MICT می­توانند به کاهش تخریب و اختلال میتوکندری در عضله اسکلتی طی چاقی کمک کنند.