تحلیل حرمت ویژهخواری اقتصادی در آموزههای فقهی و حقوقی
نویسندگان
1 دانشجوی دکترا حقوق و جرم شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد چالوس، چالوس، ایران
doi
10.30497/ies.2023.242113.2052چکیده
ویژهخواری اقتصادی، به منافع و درآمدهای بدون تلاش ناشی از انحصار در فعالیتهای اقتصادی اطلاق میگردد، که اشاعه آن به سایر وجوهات زندگی اجتماعی موجب پیدایش مفاهیم جدیدی چون رانت سیاسی، رانت قضایی و نظیر آن گردیدهاست. براساس آموزههای دینی و اصول حقوقی حاکم، به دست آوردن هرگونه ثروت و امتیازی که براثر سوءاستفاده از موقعیت و در نتیجه تبعیض و تعارض منافع باشد، حرام و موجب ضمان است. ازاینرو، نگارنده مقاله، از طریق تحقیق میان رشتهای اقتصاد در پی یافتن این پاسخ است که با توجه به عدم کیفر گذاری مناسب در این خصوص رویکرد مسئولین و مراجع فقهی و حقوق کیفری چگونه است؟ نتایج این تحلیل مبتنی بر روش توصیفی و تحلیلی گویای این مهم است که در منظر منابع فقهی و حقوق کیفری زمانی که ویژهخواری یکی از صور فساد تلقی شود و مبتنی بر سوءاستفاده از مقام و موقعیت و اعمال تبعیض ناروا و رابطه گرایی باشد موجب اخلال در نظام اقتصادی شده و شایسته کیفر است بنابراین در این رهگذر به مسئولین پیشنهاد میگردد ضمن اصلاح نظام اقتصادی کشور مقررات جامع و کارایی برای مقابله با این پدیده وضع نمایند.