تأثیر شش هفته تمرین مقاومتی فزاینده بر بیان ژن BDNF هیپوکمپ و تغییرات سرمی TNF-α در موش صحرایی دیابتی نر ویستار

نویسندگان

1 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

2 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران

3 گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.52547/joeppa.15.1.1
چکیده

هدف: فعالیت ورزشی، محرکی قوی برای کاهش عوارض ناشی از دیابت است. هدف پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرین مقاومتی فزاینده بر بیان ژن عامل نوروتروفیک مشتق از مغز در هیپوکمپ و تغییرات سرمی TNF-α در موش‌های صحرایی دیابتی نر ویستار بود.روش‌ها: برای این پژوهش 36 سر رت با میانگین وزنی 10±160 گرم به‌طور تصادفی در 3 گروه دیابت (D)، گروه دیابت و تمرین مقاومتی فزاینده  (DRT)و گروه کنترل (C) قرار گرفتند. به‌منظور القای دیابت از روش تزریق صفاقی محلول STZ  (50 mg/kg) استفاده شد. پروتکل تمرین مقاومتی فزاینده 3 روز در هفته و هر جلسه شامل 4 تا 9 ست بالا رفتن از نردبان عمودی به طول 110 سانتی‌متر با فاصلة پله‌های 2 سانتی‌متر و زاویة 85 درجه با شدت 50، 75، 90 و 100 درصد ظرفیت حمل بیشینه بار بود. استخراج نمونه‌ها 48 ساعت پس از انجام آزمون GTT صورت گرفت. حیوانات تشریح و به‌منظور سنجش بیان ژن BDNF از تکنیک Real Time PCR استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داد تمرین مقاومتی فزاینده، بیان ژن BDNF را افزایش (001/0=P) و بیان TNF-α را کاهش (002/0=P) داده است. همچنین افزایش وزن هیپوکمپ همراه با افزایش بیان ژن BDNF مشاهده شد.نتیجه‌گیری: تمرین مقاومتی می‌تواند از تحلیل بافت هیپوکمپ بر اثر دیابت جلوگیری کند و به‌دلیل نقش مثبت هیپوکمپ بر حافظه، در افراد دیابتی حائز اهمیت است. همچنین بیان TNF-α کاهش یافت. بنابراین برای بهبود شرایط جسمی افراد دیابتی توصیه می‌شود.