مروری بر پستانداران کوچک جثه اندمیک ایران
نویسندگان
1 گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار گروه آموزشی محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران
doi
چکیده
گونههای اندمیک از اهمیت ویژهای در زیست شناسی حفاظت، جغرافیای زیستی و مدیریت تنوع زیستی برخوردارند. مدیریت و حفاظت از گونههای اندمیک نیازمند ارزیابی این گونهها بر اساس ترکیبی از روشهای ریختی و مولکولی میباشد. این مطالعه به بررسی و مرور مطالعات انجام شده در زمینه پستانداران اندمیک ایران پرداخت. ابتدا با جستجو در منابع، گونههایی که به عنوان گونه اندمیک ایران معرفی شده بودند استخراج شدند و سپس با رجوع به مطالعات انجام شده در گذشته، وضعیت تاکسونومیکی و محدوده پراکنش آنها، مجددا اندمیک بودن آنها بررسی گردید. از بین 13 گونه مورد بررسی، حشره خور شوش (Crocidura susiana)، همستر دمدراز فشمی (Calomyscus grandis)، همستر دمدراز زاگرسی (Calomyscus bailwardi)، و ول قزوینی (Microtus qazvinensis) اندمیک ایران میباشند. فرضیه اندمیک بودن برای ول برفی لی (Chionomys layi)، دوپای فیروز (Scarturus firouzi)، و دوپای ویلیام (Scarturus williamsi) با توجه به مطالعات اخیر رد شد. ننتیجه گیری در مورد اندمیک بودن ول ایرانی (Microtus irani)، خفاش هیرکانی (Myotis hyrcanicus)، زیر گونه مرکز ایران سنجابک درختی (Dryomis nitedula pictus)، ول کرمانی (Microtus kermanensis)، دوپای سه انگشتی تالر (Jaculus thaleri)، دوپای توسی (Scarturus toussi) و جمعیت دوپای ویلیام (Scarturus williamsi) در منطقه کپه داغ نیازمند مطالعات تکمیلی بوم شناختی و رده بندی می باشند.