نقش پذیری ژنومی در گیاهان
نویسندگان
1 دانش آموخته گرو ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران
2 استاد گروه ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
چکیده
نقشپذیری ژنومی، بیان اختصاصی فقط یک آلل از یک ژن بر اساس منشاء والدی است که یکی از موارد وراثت اپیژنتیک میباشد. مکانیسمهای اپیژنتیکی از جمله عوامل تغییر دهنده ساختار کروماتین، عوامل تغییر دهنده هیستونها و واریتههای هیستونی، متیلاسیون DNA و RNAهای کوچک و بزرگ تنظیمی هستند که با تغییر الگوی بیان ژنها در والدین باعث بروز پدیده نقشپذیری ژنومی میگردند. ویژگی یک سلول به طور عمده به الگوی بیان ژنی آن بستگی دارد. در موجودات دیپلوئید، سلولهای سوماتیکی دو کپی از ژنها را دارند که هر کدام از یک والد به ارث میرسد و بیان آلل هم از هر دو والد امکانپذیر است. در حالی که در نقشپذیری ژنومی تنها یکی از آللهای از والدین بیان میشود و آلل دیگر ژن خاموش میماند. عموماً بیان ژن تک آللی در موجود دیپلوئید یک عیب محسوب میشود، زیرا جهشهای القا شده نمیتوانند توسط یک لوکوس هومولوگ موجود در همان هسته تکمیل شوند. در اینجا، با مرور انواع نقشپذیری ژنومی و مکانیسمهای اپیژنتیکی کنترلی آنها و روند تکامل این پدیده را در گیاهان بحث میکنیم.