نقش‏ پذیری ژنومی در گیاهان

نویسندگان

1 دانش آموخته گرو ژنتیک و به نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، ایران

2 استاد گروه ژنتیک و به‏ نژادی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

doi
چکیده

نقش‌پذیری ژنومی، بیان اختصاصی فقط یک آلل از یک ژن بر اساس منشاء والدی است که یکی از موارد وراثت اپی‏ژنتیک می‏باشد. مکانیسم‏های اپی‏ژنتیکی از جمله عوامل تغییر دهنده ساختار کروماتین، عوامل تغییر دهنده هیستون‏ها و واریته‏های هیستونی، متیلاسیون DNA و RNAهای کوچک و بزرگ تنظیمی هستند که با تغییر الگوی بیان ژن‏ها در والدین باعث بروز پدیده نقش‏پذیری ژنومی می‏گردند. ویژگی یک سلول به طور عمده به الگوی بیان ژنی آن بستگی دارد. در موجودات دیپلوئید، سلول‏های سوماتیکی دو کپی از ژن‏ها را دارند که هر کدام از یک والد به ارث می‏رسد و بیان آلل هم از هر دو والد امکان‏پذیر است. در حالی که در نقش‌پذیری ژنومی تنها یکی از آلل‏های از والدین بیان می‏شود و آلل دیگر ژن خاموش می‏ماند. عموماً بیان ژن تک آللی در موجود دیپلوئید یک عیب محسوب می‏شود، زیرا جهش‏های القا شده نمی‏توانند توسط یک لوکوس هومولوگ موجود در همان هسته تکمیل شوند. در اینجا، با مرور انواع نقش‌پذیری ژنومی و مکانیسم‏های اپی‏ژنتیکی کنترلی آنها و روند تکامل این پدیده را در گیاهان بحث می‏کنیم.