رابطۀ مدت زمان تحت تنش عضله در تمرین مقاومتی با عوامل مؤثر در رگ‌زایی دختران غیرفعال

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران

2 دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

3 دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.52547/joeppa.15.1.97
چکیده

 هدف: از جمله تغییراتی که هنگام فعالیت ورزشی در ساختار عروقی عضلۀ اسکلتی برای رفع شرایط استرسی رخ می‌دهد، فرایند رگ‌زایی است که مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. بنابراین، تحقیق حاضر با هدف بررسی اثر شش هفته تمرین مقاومتی با مدت زمان تحت تنش متفاوت عضله بر برخی عوامل رشد عروقی سرم دختران غیرفعال انجام گرفت. روش‌ها: 20 دانشجوی دختر داوطلب (میانگین سنی 3/22 سال) به‌طور تصادفی و مساوی در دو گروه با مدت زمان تحت تنش (یک ثانیه-یک ثانیه) و (دو ثانیه-چهار ثانیه) قرار گرفتند. تمرین مقاومتی به مدت شش هفته، سه روز در هفته، در هشت ایستگاه، سه نوبت، شدت 1RM 75 درصد (10 تکرار) و 1RM 50 درصد (5 تکرار) برای یکسان شدن بار تمرین، در دو گروه انجام گرفت. به‌منظور بررسی متغیرهای VEGF، GH و اندوستاتین پیش از دورۀ تمرینی و 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرین از آزمودنی‌ها نمونۀ خون گرفته شد. داده‌ها با آزمون آماری تحلیل کوواریانس ارزیابی شدند.نتایج: در پی شش هفته تمرین مقاومتی، در مقادیر سرمی VEGF (59/0P=) و GH (89/0P=) بین دو گروه، تفاوت معناداری وجود نداشت. اما در مورد قدرت پا (01/0P=) و اندوستاتین (04/0P=) تفاوت بین دو گروه معنادار بود. نتیجه‌گیری: اگرچه در شاخص‌های مربوط به محرک رگ‌زایی اختلافی بین دو گروه در مدت شش هفته مشاهده نشد و به احتمال زیاد برای این شاخص‌ها به زمان بیشتری نیاز است، اما در مورد مهارکنندۀ آنژیوژنز این اختلاف معنادار بود. همچنین جزء برون‌گرا بیشتر در تمرین دو ثانیه- چهار ثانیه با افزایش قدرت بیشتری همراه بود.