مشارکت به مثابه سرمایه اجتماعی در نهج البلاغه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی، دانشگاه رازی(نویسنده مسئول)
2 دانشیار علوم سیاسی، دانشگاه رازی
doi
چکیده
مشارکت یکی از جلوههای مهم انسانی- اخلاقی است که با خود عنصری از مسئولیت پذیری و عمل آگاهانه و آزادانه را به نمایش میگذارد و مشارکت اجتماعی چیزی جزء منابع موجود در تعاملات اجتماعی یعنی گسترش کنشها و تحصیل اهداف کنشگران برای رسیدن به خیر جمعی نمی باشد. با این نگاه باید اذعان داشت که مشارکت اجتماعی همان ایجاد سرمایه اجتماعی در جامعه میباشد و سرمایه اجتماعی تحقق نمییابد مگر با تجلی شاخصهایی همچون اعتماد و پیوند نهادی میان افراد که حاصل تعاملات و هنجارهای گروهی و اجتماعی است. امام علیj اصل مشارکت را امری واجب به شمار میآورد که نمیتوان از آن شانه خالی کرد. لذا در این مقاله، با بهرهگیری از روش توصیفی- تحلیلی، اهمیت مشارکت اجتماعی به مثابه سرمایه اجتماعی را از منظر نهجالبلاغه و تفسیر و تحلیل آن از دیدگاه امام علی (ع) را مورد بررسی خواهیم نمود.