نقد آرم (نشانه)، بر پایه ی کــهن الگوهای آنیما«روان‌زنانه» و آنیموس«روان‌مردانه» براساس تئوری کارل گوستاو یونگ "مطالعه‌ موردی: آرم های آب فاضلاب، آتش‌نشانی"

نویسندگان

1 پژوهش هنر، دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

2 هیئت علمی /دانشگاه تربیت مدرس

doi
10.22059/jfava.2018.254713.665903
چکیده

برخی از ا­لگوها مانند مادینه روان (آنیما) و نرینه روان (آنیموس)، جنبه فعال­تری دارند. منظور از آنیما، توصیف جنبه­های زنانه ضمیر ناخودآگاه یک مرد است و همچنین آنیموس، برای توصیف صفات مردانه یک زن به کار می­رود. این کهن­الگوها می­توانند در قالب یک فرم بصری بروز کنند و به طور مستقیم یا غیر­مستقیم، در طراحی آرم یا نشانه تاثیر داشته باشند. پژوهش حاضر، به روش توصیفی – تحلیلی است. گردآوری داده­ها با استفاده از اسناد و منابع کتابخانه­ای انجام شده است. هدف از این پژوهش، بررسی و نقد کهن الگویی دو آرم آب و فاضلاب و آتش­نشانی، بر اساس دو کهن­الگوی آنیما و آنیموس است. طراحی آرم به عنوان یک بیان تصویری که سابقه­ای کهن دارد، خود نیز بیان نمادینی است که می­تواند نمادهایی را به همراه داشته باشد که برگرفته از اسطوره­ها، کهن­الگوها و افکار اجدادیمان است. به موازات این امر، وجود کهن­الگوهایی همچون آنیما و آنیموس، ممکن است ­ در طراحی آرم­ها تاثیر­گذار باشد. ضمن تجزیه و تحلیل کهن­الگویی آرم­های آب و فاضلاب و آتش نشانی بر اساس تئوری یونگ، می­توان نتیجه گرفت که در آرم آب و فاضلاب، تأثیر کهن الگوی آنیما و آرم آتش­نشانی، تأثیر کهن­الگوی آنیموس مشاهده می­شود.

کلیدواژه‌ها