بررسی فقهی انتشار رمزارز نفتپایه توسط جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت قراردادهای بینالمللی نفتوگاز، دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق ()، تهران، ایران
2 دانشیار دانشکده معارف اسلامی و اقتصاد، دانشگاه امام صادق ()، تهران، ایران
doi
10.30497/ies.2022.239237.1865چکیده
ظهور فناوریهای نوین الگوهای حاکمیتی، مناسبات میان موجودیتهای اقتصادی را بهنحوی دستخوش تغییر ساخته است که به این سبب، تردیدی جدی در کارامدی الگوهای سنتی در مجامع علمی بهوجود آمده است. تقارن زمانی رشد جهانی این قبیل فناوریها ازجمله فناوری رمزارزها، با محدودیتهای پیشِروی جمهوری اسلامی ایران در صحنه بینالملل زمینهساز شکلگیری این پیشفرض شد که رمزارزها میتوانند در جایگاه ابزاری کارامد جهت تأمین مالی پروژههای بخش بالادستی صنایع نفتوگاز بهعنوان یکی از بخشهای راهبردی کشور به ایفای نقش بپردازد. با قبول این فرض که در حال حاضر این مهم تنها از مجرای انتشار رمزارز نفتپایه توسط جمهوری اسلامی ایران محقق خواهد گشت، ضرورت بررسیهای فقهی مقتضی بیش از پیش نمایان میگردد. بر همین اساس تحقیق پیشِرو که از نوع تحقیقات کاربردی است، ضمن بهرهگیری از روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی ابعاد فقهی متناسب با موضوع رمزارز نفتپایه جمهوری اسلامی ایران پرداخته است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که از میان انواع رمزارزهای قابلانتشار، تنها توکنهای تأمین مالی مشارکت مبتنی بر نفت تولیدی بهدلیل احراز شرایط صحت عقد، عدم اکل مال به باطل، عدم وجود ربا، عدم وجود غرر و عدم وجود ضرر، منطبق با موازین شرعی میباشد.