اندازهگیری ضمنی دینداری، جنسیت و ترجیحات بینزمانی فردی، یک مطالعه آزمایشگاهی
نویسندگان
1 دانشآموخته دکتری علوم اقتصادی دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایرا
doi
10.30497/ies.2022.13515.1755چکیده
هدف از انجام این پژوهش بررسی تأثیر دینداری اسلامی بر ترجیحات بینزمانی فردی با استفاده از روش اقتصاد آزمایشگاهی است. این روش عمدهترین و معتبرترین روش برای تخمین ترجیحات بینزمانی فردی میباشد. بهمنظور سنجش دینداری برای اولینبار در ایران از روش اندازهگیری ضمنی استفاده شد که در آن امکان تظاهر، و انحراف پاسخها وجود ندارد. برازش تابع هذلولی بر روی دادههای مربوط به ترجیحات بینزمانی نشان داد که این نوع تنزیل دارای برازش خوبی است و با پژوهشهای گذشته نیز سازگار است. بهمنظور کنترل متغیر شخصیت از پرسشنامة معتبر هگزاکو استفاده شد. همچنین جنسیت افراد مورد آزمایش، مورد کنترل قرار گرفت. افراد مورد آزمایش 110 نفر از دانشجویان دانشگاه علامه طباطبایی ()، شهید بهشتی () و پیام نور بودند. بهمنظور سنجش تأثیر دینداری بر ترجیحات بینزمانی از روش رگرسیون حداقل مربعات معمولی استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد دینداری تأثیر منفی و معنادار بر نرخ تنزیل دارد. آزمون تحلیل کوواریانس تکمتغیره نشان داد نرخ تنزیل زنان و مردان متفاوت است. همچنین جنسیت افراد مورد آزمایش نیز در نرخ تنزیل تأثیر معنادار دارد بهطوری که زنان رفتار صبورانهتری نسبت به مردان از خود نشان دادند.
