ارائه الگویی برای کسبوکار در توسعه صنعت گردشگری الکترونیک روستایی در روستاهای استان کرمانشاه
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای کارافرینی، گروه مدیریت و کارآفرینی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 گروه مدیریت، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه رازی، جوانرود، ایران
doi
10.22077/vssd.2024.6904.1215چکیده
در اقتصاد کنونی به دلیل رقابت بین کسبوکارها وجود مدل کسبوکار مناسب اهمیت ویژهای دارد. هدف اصلی پژوهش ارائهی الگویی برای کسبوکار در توسعه صنعت گردشگری الکترونیک روستایی در روستاهای استان کرمانشاه بود که با روش داده بنیاد انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبه نیمه ساختاریافته و مشارکت-کنندگان پژوهش اساتید گروه مدیریت کسبوکار، کارآفرینی، مدیران صنعت گردشگری، مدیران حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات و تعاونیهای روستایی استان کرمانشاه بودند. روش نمونهگیری بهصورت هدفمند و با روش اشباع نظری انجام شد و 15 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. انتخاب طبق روش گلوله برفی و تا رسیدن به اشباع نظری پیش رفت. روش تحلیل دادهها بهصورت کدگذاری باز، محوری و انتخابی همراه با ملزومات آنها مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. در این پژوهش جهت اطمینان از روایی و پایایی سؤالات مصاحبه از روش تطبیق اعضا و روش توافق درون موضوعی استفادهشده است. عوامل مؤثر در طراحی مدل کسبوکار در توسعه صنعت گردشگری الکترونیک روستایی شامل عوامل اقتصادی و اجتماعی- فرهنگی، زیرساختها، حمایت دولت، تحقیق و توسعه الکترونیکی، مزیت رقابتی، قوانین و مقررات حاکم، عوامل فردی، عوامل نهادی، عوامل محیطی، کسبوکار در توسعه صنعت گردشگری الکترونیک، و فنّاوری جدید شناسایی شد. پژوهش حاضر این الگو را بهعنوان راهنمایی برای شکلگیری کسبوکارهای گردشگری الکترونیک در روستا پیشنهاد میکند. با توجه به منافع متقابل و چندگانه توسعه گردشگری الکترونیک در مناطق روستایی، یافتههای پژوهش حاضر میتواند موردتوجه سیاستگذاران و تصمیمسازان در بخشهای مرتبط (نظیر گردشگری، شهرداری و نظایر آن) و همچنین دستاندرکاران امر قرار گیرد.
