ارزیابی عدالت فضایی در پرداخت تسهیلات اشتغال‌زایی روستایی (نمونه موردی : شهرستان‌های استان لرستان)

نویسندگان

1 استاد گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

2 دانشجوی دکترای گروه جغرافیای انسانی، دانشکده علوم جغرافیایی،دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران

doi
10.22077/vssd.2023.5780.1143
چکیده

شناخت توزیع فضایی تسهیلات اشتغالزایی در نواحی روستایی کشور و از طرف دیگر برنامه‌ریزی آینده براساس آن، راهی است برای توسعه اقتصادی روستاها که نتیجه آن شکوفایی اقتصاد کشور خواهدبود. هدف تحقیق حاضر، ارزیابی عدالت فضایی در توزیع تسهیلات و روند ایجاد اشتغال‌ در بخش‌ها و گروه‌های عمده فعالیت‌های اقتصادی و پراکنش فضایی آن در نواحی روستایی استان لرستان به تفکیک شهرستان است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و براساس طرح تحقیق توصیفی- تحلیلی است. داده‌های پژوهش از نوع داده‌های ثانویه بوده و از مراجع رسمی کشور (معاونت توسعه کارآفرینی و اشتغالزایی وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی در آبان سال 1400) جمع آوری شده است. داده‌های پژوهش با استفاده از ابزارها و مدل‌های فضایی در نرم افزارهای اکسل و سیستم اطلاعات جغرافیایی تحلیل شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد که در تسهیلات اشتغالزایی روستایی در سطح شهرستان‌های استان لرستان عدالت فضایی رعایت نشده است و تناسب بین نرخ بیکاری نواحی روستایی شهرستان‌ها و تسهیلات اشتغالزایی ارتباط مستقیم وجود ندارد و بیشتر شهرستان‌های همجوار به مرکز استان از این تسهیلات برخوردار بوده‌اند. همچنین بین ظرفیت محیطی شهرستان‌ها و رسته‌های شغلی که تسهیلات اشتغالزایی دریافت کرده‌اند تا حد زیادی همبستگی وجود دارد و از این منظر عدالت فضایی در بین شهرستان‌ها رعایت شده است.