پیامدهای پرورش تیلاپیا برای محیط زیست و سلامت انسان
نویسندگان
1 دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان
doi
چکیده
ماهیان تیلاپیا گونههای مهاجم شناخته شده در جهان هستند که پس از ورود به اکوسیستمهای طبیعی، به دلیل قدرت تکثیر زیاد، همهچیزخوار بودن، مقاومت زیاد نسبت به شرایط محیط، آلودگی و بیماری به رقابت با گونههای بومی پرداخته و شرایط زیست سایر گونهها را محدود می کنند. از طرف دیگر این ماهیان به نسبت ارزان قیمت و خوشمزه هستند که بهدلیل مقرون بهصرفه بودن در بین پرورشدهندگان ماهی طرفداران زیادی دارند. براساس مطالعات علمی انجام شده، نگرانیهایی درزمینه محتوای چربی این ماهیان وجود دارد. تیلاپیا اسیدهای چرب امگا-3 بسیار کمتر و امگا-6 بیشتری نسبت به ماهیهای دیگر دارد که میتواند باعث بیماریهای قلبی، سرطان و دیگر مشکلات مزمن شود. درحالیکه بسیاری از ماهیان بومی و برخی از ماهیان پرورشی مانند قزلآلا در آب آلوده دچار مرگومیر میشوند، تیلاپیا میتواند در آبهای آلوده دوام بیاورد و حتی پرورش داده شود. این امر باعث جذب و تجمع آلودگیها در بدن ماهی و انتقال آن به انسان میشود. درمجموع بسیاری از کارشناسان بر این باورند که مصرف تیلاپیا برای سلامت انسان مضر است و آسیبهای زیادی به خاطر پرورش این گونهها به اکوسیستمهای آبی وارد میشود. بنابراین پرورش تیلاپیا در کشور توجیه اقتصادی و محیطزیستی ندارد.
