تأملی بر اندیشههای آیتالله مهدوی کنی (رحمت الله) در عرصه عدالت با تأکید بر بخش اقتصاد
نویسندگان
1 پژوهشگر مرکز رشد و دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
2 پژوهشگر مرکز رشد و دانش آموخته دکتری مدیریت دولتی دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
3 پژوهشگر مرکز رشد و دانشجوی دکتری مدیریت دولتی دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
4 پژوهشگر مرکز رشد و دانش آموخته دکتری اقتصاد دانشگاه امام صادق (ع)، تهران، ایران
doi
10.30497/ies.2021.75617چکیده
عدالت بهعنوان یک فضیلت اخلاقی در سطح فردی و یک اصل اساسی در حیات اجتماعی همواره موردتوجه اندیشمندان و متفکران گوناگون اسلامی بوده است. در اندیشههای فقهی، اخلاقی و اقتصادی مرحوم آیتالله مهدویکنی (;) نیز به شیوهها و شکلهای مختلف به مسئله عدالت از حیثیتهای مختلف پرداخته شده است. بدون تردید بررسی تفصیلی و شرح و بسط همه آموزههایی که اندیشه ایشان برای حوزه مطالعات اسلامی عدالت دارد، نیازمند مجال گستردهتر است. در این پژوهش با مطالعه و مرور برخی از مکتوبات و گفتارهای در دسترس ایشان که عمدتاً صبغه اقتصادی دارد، کوشش شده است تا آموزههای کلیدی این مباحث برای مطالعات اسلامی حوزه عدالت بیان گردد. نسبت عدالت با حقیقت و فضیلت، نسبت عدل و احسان، نسبت عدل و قسط، مسئله ارتباط میان فقه و عدالت و تبیین مفهومی «نسبیت عدالت» ازجمله سرفصلهای مهم قابل ذکر در مباحث آن فقیه ارجمند معاصر است. بااینحال، به اقتضای ورود ایشان به مباحث اقتصادی، آموزههای متعددی نیز در حوزه عدالت اقتصادی با محوریت مسائل گوناگون مانند «مالکیت» و «دستمزد» یافت میشود. بخش پایانی پژوهش به مباحث ایشان پیرامون معانی گوناگون «دستمزد عادلانه» پرداخته شده و معنای مختار ایشان از این مفهوم با تمایز میان «دستمزد حقیقی» از «دستمزد قراردادی» مشخص شده است. آموزههای معرفتی ایشان در مطالعات عدالت حاوی نکات ارزشمندی است؛ لکن اشکالات و ابهامات نظری در حداقل دو محور تمایز میان عدل و قسط و نگرش ساختاری به رابطههای اجتماعی مانند «رابطه کارگر و کارفرما» قابل طرح است.