خوشهبندی روستاهای دارای پتانسیل گردشگری در شهرستان طبس
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استاد تمام گروه مدیریت جهانگردی، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
4 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22077/vssd.2023.6332.1184چکیده
خوشههای گردشگری به مجموعهای از واحدهای کسب و کار گردشگری اطلاق میشود که در یک منطقه جغرافیایی متمرکز شده و دارای روابط همکاری تخصصی هستند. بسیاری از کشورها با بهکارگیری راهبرد خوشهبندی سعی در غلبه بر مسائل و مشکلات موجود کسب و کارهای گردشگری دارند. شهرستان طبس از قدیمیترین و خاصترین سکونتگاه های ایران است که بهدلیل جاذبههای تاریخی و طبیعی کم نظیری که دارد، از گزینههای محبوب برای گردشگری بهشمار میرود. هدف از انجام پژوهش، خوشهبندی روستاهای دارای پتانسیل گردشگری در شهرستان طبس میباشد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و رویکرد غالب آن پیمایشی است. برای گردآوری دادهها از روشهای کتابخانهای و میدانی استفاده شدهاست. جامعه آماری شامل 36 روستای دارای پتانسیل گردشگری شهرستان طبس در استان خراسانجنوبی است. جهت خوشهبندی روستاها نظرات 30 نفر از متخصصان (کارکنان میراثفرهنگی، بخشداری و فرمانداری) مورد بررسی قرار گرفت. همچنین برای رتبهبندی روستاهای مورد مطالعه از مدل آراس و برای نمایش نتایج و خوشهبندی روستاها از نرمافزار GIS استفاده گردید. نتایج نشانمیدهد روستاهای هودر، جوخواه، ازمیغان، کریت، دست گران، نایبند، اسفندیار، زنوغان، رباط خان، حلوان، دهنو و عربآباد دارای پتانسیل قوی برای جذب گردشگری و ایجاد خوشههای گردشگری است و روستاهای خروعلیا، مرغوب، پیکوه، ملوند، حسنآباد، کردآباد، نصرتآباد، پیرحاجات، چیروک، سرند، ماودر نیز از پتانسیل کمتری برای جذب گردشگر برخوردار است. بهعبارتی، تفاوت فضایی در سطوح توان جذب گردشگری بین روستاهای شهرستان طبس مشهود است که نیازمند برنامهریزی یکپارچه توسعه با رویکرد آمایش فضایی است.