تأثیر انفاق بر توزیع درآمد در استانهای مختلف ایران (رویکرد دادههای تابلویی)
نویسندگان
1 استادیار گروه اقتصاد، دانشکده علوم و فنون، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم اقتصادی با گرایش اقتصاد اسلامی دانشکده علوم و فنون، دانشگاه بینالمللی اهلبیت (ع)، تهران، ایران
doi
10.30497/ies.2021.75624چکیده
انفاق یکی از ابزارهای پایهای اسلام برای فقرزدایی و تحقق عدالت است. ازاینرو هدف تحقیق حاضر، بررسی نقش انفاق بر توزیع درآمد در بین 31 استان ایران است که با استفاده از روش اقتصادسنجی پانل دیتا طی دوره زمانی 1390-1394 برآورد شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که شاخص انفاق تأثیر کاهشی و معناداری بر ضریب جینی (نابرابری درآمدها) در استانهای مورد مطالعه داشتهاند. بهطوریکه با یک درصد افزایش در شاخص انفاق، نابرابری درآمدها به ترتیب 0.01115 و 0.0065 درصد کاهش پیدا میکند. همچنین افزایش نرخ بیکاری و بهرهوری نیروی کار به ترتیب نابرابری را افزایش و کاهش میدهد. تولید ناخالص داخلی سرانه نیز در ابتدا باعث افزایش نابرابری و سپس در مراحل بعدی رشد باعث کاهش نابرابری بین استانهای ایران میشود که حکایت از تأیید فرضیه کوزنتس در ایران است. بنابراین مسئولان اقتصادی جهت کاهش نابرابری درآمدی در مناطق مختلف کشور علاوه بر سیاستگذاری در عرصه رونق اقتصادی و افزایش بهرهوری نیروی کار میبایست اقداماتی در خصوص افزایش انفاق نیز انجام دهند.