بررسی تأثیر آموزش مهارتهای مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مادران دارای کودک بیش فعال
نویسندگان
1 استادیار، گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران (نویسنده مسئول)
2 کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه ازاد اسلامی، واحد قوچان، ایران
doi
10.22038/mjms.2025.26931چکیده
مقدمه: هدف از انجام این تحقیق بررسی تأثیر آموزش مهارتهای مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مادران دارای کودک بیش فعال بود.روش کار: این تحقیق از نوع تحقیقهای نیمه تجربی (طرح پیشآزمون پسآزمون با گروه کنترل) بود جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه مادران شهر چناران دارای کودک بیش فعال بود که 40 نفر از مادران واجد شرایط به صورت نمونهگیری داوطلبانه و در دسترس انتخاب و به صورت کاملا تصادفی به دو گروه آزمایش (20 نفر) و کنترل (20 نفر) تقسیم شدند. برای جمعآوری اطلاعات از دو پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر ، مادوکس و همکاران (1982) و پرسشنامه کیفیت زندگی 36 سوالی (SF-36) استفاده شد. دادهها بر اساس روش تحلیل کوواریانس چند متغیره، تک متغیره و با استفاده از نرمافزار 23SPSS تحلیل شدند.نتایج: نتایج تحقیق نشان داد که آموزش مهارتهای مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مادران دارای کودک بیش فعال (05/0P<) مؤثر بوده استنتیجهگیری: نتایج حاصل از پژوهش، تاثیر آموزش مهارتهای مثبت اندیشی به شیوه گروهی بر کیفیت زندگی و خودکارآمدی مادران دارای کودک بیش فعال را آشکار ساخت و اهمیت توجه به مطالعاتی از این قبیل را برای مشاوران، مربیان و مسوولان امر مشخص نمود.