مقایسه تطبیقی پیکره های ایستاده فتحعلی شاه قاجار به رقم مهر علی با پیکره های انسانی در هنر سغدی
نویسندگان
1 دانشگاه الزهرا
2 استاد دانشکده هنر، دانشگاه الزهرا
doi
10.22059/jfava.2018.249073.665845چکیده
مهرعلی، یکی از نگارگران عصر فتحعلیشاه قاجار، در برخی از آثار خود، پیکره ایستاده پادشاه را با کمر باریک، شانههای پهن و عصای مرغنشان در دست راست مینمایاند. سغد، از سرزمینهای ایران باستان نیز در آثاری مانند سکه، سپر چوبی و نقاشیهای دیواری، پیکرههایی مزین به جواهرات، کمر باریک، شانههای پهن و عصای مرغنشان در دست راست معرفی میکند که شیوه روایی برخی از آنها متأثر از ادبیات حماسی شاهنامه است. تحقیق حاضر در پی پاسخگویی به این سوال است: معناشناختی عناصر نمادین یکسان بکار رفته در آثار مورد پژوهش چیست؟ نوشتار ﺣاﺿر به شرح هشت تصویر و تطبیق آنها با متن دینی- اخلاقی گاهان و شاهنامه میپردازد و تلاش دارد تا با بررسی جنبههای گوناگون خشَترویریه، مظهر سیطره قدرت خدا نزد ایرانیان باستان و فّره کیانی یکی از نمادهای قدرت و عطیه الهی است. شیوهی گردآوری اطلاعات به طریق اسنادی و کتابخانهای بوده و با روش تحلیلی و توصیفی– تاریخی، بررسی شده است. نتایج نشان میدهد که الگوهای بصری و مفهومی پیکرهنگارههای فتحعلیشاه قاجار به رقم مهرعلی و پیکرههای انسانی هنر سغدی، تلفیقی از ادبیات حماسی شاهنامه فردوسی با اندیشه فلسفی ایران باستان است و بر اقتدار و مشروعیت حکومت ایزدی پادشاه دلالت دارد.