بهبود ضرایب کنترلکننده تناسبی-انتگرالی بر اساس فرآیند شناسایی سامانه در شبکه آبیاری دوستی
نویسندگان
1 دانشگاه تهران
2 شرکت مدیریت منابع آب ایران
3 دانشگاه تهران
doi
10.22067/jsw.v0i0.25404چکیده
استفاده از سامانههای کنترل خودکار در مدیریت انتقال و توزیع آب در شبکههای آبیاری روباز، بعنوان ابزار بهبود مدیریت و افزایش عملکرد شبکههای توزیع آب ضروری است. در این تحقیق عملکرد فرآیند شناسایی سامانه، SI، نسبت به عملکرد سعی و خطا، در محاسبه ضرایب کنترلکننده تناسبی- انتگرالی و میزان بهبود تنظیم الگوریتم کنترل، مقایسه شد. این مقایسه بر روی الگوریتم کنترل تناسبی- انتگرالی انجام شد که برای کانال EPC شبکه آبیاری دوستی طراحی شده بود. ارزیابی کارایی الگوریتم با استفاده از نتایج شبیهسازی چند گزینه بهرهبرداری مختلف و با مدل هیدرودینامیک سوبک و محاسبه شاخصهای ارزیابی سامانههای کنترل انجام شد. بررسی و مقایسه کمّی شاخصهای الگوریتم کنترل تنظیم شده با استفاده از فرآیند شناسایی سامانه، از دقت و پتانسیل قابل توجهی در کنترل جریان و مستهلک نمودن اغتشاشات حاصل از اختلالات سازهای و هیدرولیکی نسبت به انجام سعی و خطا برخوردار است. کاربرد این الگوریتم شرایط تحقق توزیع تقاضامدار و ارتقاء عملکرد توزیع آب را فراهم میکند.