مستدرکنویسی با رویکرد احتجاجی؛مطالعه موردی: «مصباحالبلاغة فی مشکوة الصیاغة» میرجهانی
نویسندگان
1 دانشکده الهیات و معراف اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد- مشهد- ایران
2 علوم قرآن و حدیث دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشآموخته دکتری علوم قرآن و حدیث دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم، تحقیقات و فناوری
doi
چکیده
نهج البلاغه از دیرباز تا کنون، مورد توجه عالمان و ادیبان مسلمان واقع شده است. تلاش برای تکمله نویسی بر نهج البلاغه مدتی بعد از تدوین آن جلوهگر شده است تا جایی که امروزه شاهد انباشت آثاری با عنوان «مستدرکات نهجالبلاغه» هستیم. مستدرک «مصباحالبلاغة فی مشکوة الصیاغة» اثر محمدحسن میرجهانی از نمونههایی به شمار میرود که در اواخر دهه 40 شمسی به نگارش درآمده است. اگرچه واژه «مستدرک» در همه این آثار دیده میشود، ولی با واکاوی انگیزههای مولفان و معیار انتخابهای کلام امام علی علیه السلام در مستدرکات، میتوان به تفاوتهایی در نوع رویکرد ایشان پیبرد. در خصوص مستدرک میرجهانی، واکاوی جریانهای سیاسی و مذهبی دوره او، میتواند زوایای دیگری از لایههای پنهان کتاب را فراروی مخاطب بگشاید. انگیزه محوری میرجهانی در تدوین چنین اثری، احتجاج با جریانهای غیرشیعی اعم از اهل سنت، بهائیت و ... بوده است. با تکیه بر تحلیل جریانهای عصر میرجهانی و تلاش بر بازخوانی کتاب او، شاهد نوع جدیدی از مستدرک نهج البلاغه با رویکرد احتجاجی میباشیم.